اعتمادى موجود نيست .
* مقبرة العليا ؛ نيز يكى قبرستانهاى مكهء مكرمه است كه ازرقى از آن نام برده و در روايتى با سندى كه به خودش مىرسد ، آورده است :
جدم از زنجى خبرم داد وگفت : « در قبرستانى كه نزديك راه كوهستانى أذاخر قرار داشت ( مردگان ) خاندان اسيدبن ابىالعيصبن اميةبن عبد شمس به خاك سپرده مىشدند و عبداللَّه بن عمربنخطاب كه در سال هفتاد و چهار در سن هشتاد و چهار سالگى وفات يافت ، در همين قبرستان به خاك سپرده شد . او ( به هنگام وفات ) ، بر عبداللَّهبن خالدبن اسَيد در خانهاش وارد شده بود و از دوستان او به شمار مىرفت . وقتى به بستر مرگ افتاد ، از وى خواست كه حَجّاج بر وى نماز نخواند . حَجّاج در آن زمان و پس از كشته شدن عبداللَّهبن زبير ، والى مكه بود . بنابراين عبداللَّه بن خالدبن اسيد شبانه و بر پشتهاى پاى چارچوب خانه آنها ( بر جنازهاش ) نماز خواند و در همين قبرستان در راه كوهستانى أذاخر پاى ديوار خرمان ، به خاكش سپرد . در اين قبرستان علاوه بر خاندان أسيد ، خاندان سفيان بن عبدالاسد بن هلال بن عبداللَّه بن عمربن مخزوم نيز به خاك سپرده مىشوند و تا به امروز مردههايشان را در همين قبرستان خاك مىكنند . » « 1 »
ازرقى در جاى ديگر مىگويد : مردم مكه در جاهليت و صدر اسلام ، مردگان خود را به نشان شومى و شگونى در دو طرف تنگه به خاك مىسپرند . پس از آن مردم قبرستان خود را به شعب سمت چپ منتقل كردند ؛ زيرا روايتى دربارهء آن وارد شده است .
وى در ادامه مىافزايد : امروزه قبر مردم مكه به استثناى خاندان عبداللَّهبن خالدبن اسيدبن ابىالعيص بن عبد شمس و نيز خاندان سفيان بن عبدالأسدبن هلالبن عبداللَّهبن عمربن مخزوم در اين شعب ، قرار دارد . اينان در مقبرهء عليا پاى ديوار خرمان ، به خاك سپرده مىشوند . « 2 »
هامش
( 1 ) - اخبار مكه ، ج 2 ، ص 210 - 209
( 2 ) - همان ، ج 2 ، ص 211