تخطي إلى المحتوى الرئيسي

شفاء الغرام بأخبار البلد الحرام ( فارسى ) — صفحة 442

مساهمون:

ص٤٤٢

ويژگى جايگاه‌هاى فعلى مسجدالحرام و موقعيّت هر كدام

همهء جايگاه‌ها ، به استثناى مقام حنفى ، شامل دو ستون سنگى هستند كه روى آنها طاقى قوسى و تخته‌اى با آويزهاى قنديل قرار دارد . در ميان دو ستون سنگى مقام شافعى ، بنايى وجود ندارد . ولى در مقام مالكى و مقام حنبلى ، ميان دو ستون بنايى با سنگ و با آهك سفيد شده ، وجود دارد و در وسط آن ، محراب قرار دارد . اين سه جايگاه در سال 807 به اين دليل به اين صورت ساخته شد كه مىخواستند ماندگار باشد ، ما وضعيت قبلى اين مقام‌ها را در اصل اين كتاب ذكر كرده‌ايم . اما در مورد مقام كنونى حنفىها ، بايد گفت كه داراى چهار ستون سنگى تراشيده است و با سقفى روغنى منقوش كه روى سقف ، آجرِ آهك اندود شده است . ميان دو ستون جلويى نيز بنايىاست‌كه محراب سنگ مرمر در آن است و اين در شوال و ذىقعدهء سال 801 به اين صورت ساخته شد و در اوايل سال 802 به پايان رسيد . البته گروهى از علما و بزرگان ، اين نوع بنا را نپسنديدند و نكوهش كردند ؛ از جمله علّامه زين‌الدين فارسكورى شافعى « 1 » است كه در اين مورد كتاب معتبرى هم نوشت و در اوايل سال 802 در قاهره به من خبر داد كه استادمان شيخ‌الاسلام سراج‌الدين بلقينى « 2 » و فرزندش سرور و مولايمان قاضىالقضات فعلىِ ديار مصر ، شيخ الاسلام جلال‌الدين « 3 » - كه خداوند حفظش كند - و نيز قاضيان ديار مصر در اين سال فتوا به تخريب اين مقام و نيز تعزير كسى دادند كه اجازهء بناى آن را بدين صورت داده و مرتكب گناه شده است . ولايت امر نيز فرمان ويرانى آن را صادر كرد ، ولى برخى هواپرستان با اين كار مخالفت كردند و او
هامش
( 1 ) - عبدالرحمان‌بن علىبن خلف ابوالمعالى كه منصب قضاوت مدينهء منوّره بر وى محوّل شد ، ولى اين كاررا نپذيرفت و ساكن مكه شد وكتابى درباره مقام‌ابراهيم نوشت و درسال 808 ه . ق . وفات يافت . نك : الضوءاللامع ، ج 4 ، ص 96 و 97 ( 2 ) - عمربن رسلان بن نصير است كه در فقه و اصول خبرگى يافت و به كار قضا و تدريس و فتوا پرداخت و در سال 805 وفات يافت . نك : الضوء اللامع ، ج 6 ، ص 90 - 85 ، شماره 286 ( 3 ) - عبدالرحمان‌بن عمربن رسلان ، متوفى سال 824 ه . در « الضوء اللامع » ، ج 4 ، ص 106 - 113 ، شماره 301 شرح حالى از او آمده است .