اندازهء يك ذرع و يك ششم ذرع كمتر است و در مورد عرض ديوار غربى از بيرون ، يك ذرع و يك سوم ذرع و در خصوص عرض ديوار غربى از داخل ، به ميزان يك سوم ذرع و يك هشتم ذرع كمتر است و عرض ديوار يمانى آن از خارج يك ذرع و دو قيراط و عرض ديوار يمانى از داخل به ميزان دو سوم ذرع كمتر است . البته همهء اندازههايى كه گفته شد به ذرع آهنى است .
شاذروان كعبه و بناى آن
شاذروان كعبه ، همان سنگهاى كنار كعبه است كه روى آنها در هر سه طرف شرقى ، غربى و يمانى ، بناى كنگرهدارى به عمل آمده است كه البته روى برخى سنگهاى طرف شرقى ، كنگرهاى وجود ندارد كه آن نيز شاذروان است ، ولى سنگهاى كنار ديوار ، كه در مقابل حجر قرار دارد ، در شمار شاذروان نيست ؛ زيرا همچنانكه گفتيم بى هيچ شكى جزء كعبه است . اين شاذروان همانى است كه قريش از عرض ديوار پايهء كعبه - طبق روش معمول در عمارت سازى - كاسته بودند و شيخ ابوحامد اسفراينى و ابنصلاح و نووى ، به اين نكته اشاره كرده و از گروهى از شافعىها و ديگران و نيز محبّ طبرى نقل كرده و يادآور شده كه شافعى در كتاب « الأمّ » به اين نكته اشاره كرده و از وى نقل كرده كه گفته است : هركس بر آن طواف كند بايد طواف خود را تكرار نمايد .
ميانعلمادر حكمشاذروان ( و اين كه جزو طواف هستياخير ) اختلافاست . شافعى ويارانش معتقدند كه بايد از آن احتراز كرد و طواف كسى را كه از آن احتراز نكند درست نمىدانند . مذهب مالك نيز بنا بر آنچه كه ابنشاش و ابنحاجب و شارح او ، شيخ خليل و شاگرد وى صاحب « الشامل » و برخى از متأخران مالكى نقل كردهاند ، همين نظر را دارند ؛ هرچندبرخى از متأخران مالكى منكر آنهستند و در شمار موارد مسلّم مذهب نمىدانند .
حنبلىها بر آنند كه احتراز از آن ، پسنديده است ، ولى عدم احتراز از آن طواف را باطل نمىكند . مذهب ابوحنيفه نيز بر آن است كه شاذروان بنا بر آنچه شمسالدين