« عروةالوثقى » مىگفتند ، در سال هفتصد و يك برچيده شد ؛ زيرا امام جمالالدين مطرى بنا به خبرى كه قاضى برهانالدينبن فرحون به من داده ، يادآور شده است كه زينالدين احمدبن محمدبن علىبن محمد ، معروف به « ابنحنا » در سال هفتصد و يك به مكه رفت و شاهد فتنههايى شد كه به هنگام ورود به بيتاللَّهالحرام واقع مىشود و مردم روى هم سوار مىشوند و از سر و گردن همديگر بالا مىروند و زنان سوار بر گردن مردان مىشوند تا به خيال خود عروةالوثقى را لمس كنند . وى در همانجا دستور داد تا آن قسمت را كندند و بدين ترتيب - خداى را شكر - آن بدعت از ميان برداشته شد .
ابعاد داخلى و خارجى كعبه
در روايتى كه سند آن به ازرقى مىرسد ، آمده است : ارتفاع خانهء كعبه از بيرون ، بيست و هفت ذرع و طول آن از ركن حجرالأسود تا ركن شامى ، بيست و پنج ذرع و اندازهء ضلع پشتى آن از ركن يمانى تا ركن مغربى بيست و پنج ذرع و طول بخش يمانى آن از ركن حجرالأسود يا ركن يمانى بيست ذرع و طول بخشى كه حِجر در آن است - از ركن شامى تا ركن غربى - بيست و يك ذرع و مساحت كلّىِ آن چهارصد و هجده ذرع مربّع است و ضخامت ديوار ، دو ذرع است كه هر ذرع ، بيست و چهار انگشت مىباشد .
ازرقى پس از آن مىگويد : اندازهء ارتفاع كعبه از داخل تا سقف پايينى آن ، هجده و نيم ذرع است و ارتفاع آن تا سقف بالايى از داخل ، بيست ذرع است و طول داخلىِ جلوى كعبه ، از ركن حجرالأسود تا ركن شامى - كه درِ كعبه در آن قرار دارد - نوزده ذرع و ده انگشت است و فاصلهء ميان ركن شامى تا ركن غربى ؛ يعنى همان طرفى كه بعد از حِجر است ، پانزده ذرع و هجده انگشت و فاصلهء ميان ركن غربى تا ركن يمانى كه پشت كعبه به شمار مىرود ، بيست ذرع و شش انگشت است و اندازه ميان ركن يمانى تا ركن غربى كه پشت كعبه باشد ، بيست ذرع و هجده انگشت و طول فاصلهء ركن غربى تا ركن يمانى كه پشت كعبه است ، بيست ذرع و شش انگشت و فاصله ميان ركن يمانى تا