خواهند ديد .
و در احاديث ابو داود آمده كه پيامبر ( ص ) فرمود : اگر از دنيا يك روز بيش نمانده باشد خداوند مردى را از اهل بيتم مبعوث خواهد گرداند كه زمين را پس از ظلم و جورى كه آن را فرا گرفته پر از عدل و داد مىكند . و در يكى ديگر از احاديث وارد شده از سوى او آمده كه حضرت نگاهى به امام حسين ( ع ) كرده فرمودند : اين فرزند من سيّد است و از سلالهاش مردى خواهد آمد كه هم نام پيامبر شماست كه در سيرت با او شباهت و در صورت با وى اختلاف دارد كه زمين را پر از عدل مىكند .
و در مسند احمد بن حنبل به نقل از پيامبر ( ص ) آمده كه فرمود : روزها به پايان نمىرسند و زمان به انجام نمىرسد تا اينكه اعراب مردى از اهل بيت مرا كه هم نام منست ، به خود خواهند ديد .
دكتر احمد صبحى در كتاب خود نظرية الامامة مدعى است كه اعتقاد به انتظار مهدى موعود نزد گروهى از اهل سنت ، هر چند به عنوان يك اصل آنچنان كه نزد شيعيان مطرح است در اعتقادات آنها وارد نشده ، ولى ايدهاى شايع و رايج است و برخى علماى آنها چون كنجى شافعى در كتاب خود اخبار صاحب الزمان و سيوطى در كتاب خود العرف الوردى فى اخبار المهدى و ابن حجر عسقلانى در كتاب خود المختصر على علامات - المهدى المنتظر و يوسف ابن يحيى دمشقى در « عقد الدرر فى اخبار امام المنتظر » ، در اين باره ، صحبت كردهاند . و در ادامه مىگويد : در اعتقاد به مهدى منتظر ، گروهى ديگر از علماى اهل سنت نيز على رغم خصومت سنتى خود با شيعه و انكار بسيارى از اعتقادهاى آنان ، شركت دارند . و ابن تيميه معتقد به صحت روايتى است كه ابن عمر به نقل از پيامبر ( ص ) نقل كرده است مىباشد كه فرمودند : در آخر الزمان مردى از فرزندان من و هم نام با من كه كنيهاش كنيهام مىباشد ظهور پيدا خواهد كرد كه زمين را پس از پر شدن از ظلم و جور ، از عدل و داد ، پر مىكند و او همان مهدى است . و در حديث ديگرى از ايشان ( ص ) آمده كه : المهدى از خاندان من و از فرزندان فاطمه است . همچنانكه به نظر او آنچه احمد و ترمذى و ابو داود دربارهء مهدى روايت كردهاند ، از جمله صحاح ( اخبار صحيح ) هستند .
و ابو عبد اللّه محمد بن يوسف بن محمد كنجى شافعى در كتاب خود البيان فى اخبار صاحب الزمان آنچنان كه از عنوانهاى كتاب كه همراه كتاب « الغيبة » شيخ طوسى بر مىآيد دهها روايت از پيامبر ( ص ) را به واسطه صحابه دربارهء مهدى و نسبت آن حضرت و نيز
سيرة الأئمة الاثني عشر ( ع ) ( زندگانى دوازده امام ع ) ( فارسي ) — صفحة 547
مساهمون: هاشم معروف الحسني
ص٥٤٧