تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سيرة الأئمة الاثني عشر ( ع ) ( زندگانى دوازده امام ع ) ( فارسي ) — صفحة 523

مساهمون:

ص٥٢٣

از پاسخها و سخنان نغز آن حضرت

از ايشان در تفسير آيهء
خَتَمَ اللَّهُ عَلى قُلُوبِهِمْ وَ عَلى سَمْعِهِمْ وَ عَلى أَبْصارِهِمْ غِشاوَةٌ وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ
آمده است كه خداوند سبحان بر قلب و گوشهايشان علامتى گذارده كه وقتى ملائكه آنها را ببينند مىشناسند و بر چشمشان پرده‌اى قرار داده و آن هنگامى بوده كه از رؤيت آنچه كه بدان مكلف بودند سرباز زدند و در آنچه از ايشان خواسته شده بود ، كوتاهى كردند و آنچه را ايمان ملزمشان مىساخت ، ندانسته گرفتند و بدين ترتيب همچون كسى گرديدند كه پرده‌اى جلو چشمانش قرار گرفته كه روبروى خود را نمىبيند ، خداوند عز و جل از بيهوده‌گويى و فساد و از درخواست چيزى از بندگانش كه خود ايشان را از آن بازداشته ، منزه است ؛ او ، آنان را فرمان نمىدهد كه با اراده‌اش به نبرد برخيزند يا در آن راستايش قدم گذارند كه بالاجبار ايشان را از آن بازداشته است . سپس فرمود : و لهم عذاب عظيم يعنى عذابى كه براى آنها در نظر گرفته شده همان عذابى است كه در آخرت براى كافران منظور شده است . همچنين از ايشان در تفسير آيهء
الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ فِراشاً
آمده كه فرموده است : زمين را متناسب با طبع شما و موافق با جسم شما ساخته است آن را نه آنچنان گرم كرده كه شما را بسوزاند و نه آنچنان سرد كه منجمدتان كند و در بويهاى خوش نه آن گونه شديد كه سرتان را به درد آورد و در بويهاى ناخوش نيز آنچنان نكرده كه موجب هلاكتان شود آن را آنچنان نرم نكرده كه چون آب شما را غرق سازد و نه آنگونه سخت كه نتوانيد آن را شخم كنيد و بسازيد . خداوند زمين آنچنان ساخته كه از آن بهره‌بردارى كنيد و از سختى آن بدن و بنياد خود را بر آن افكنيد و در عين حال