تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سيرة الأئمة الاثني عشر ( ع ) ( زندگانى دوازده امام ع ) ( فارسي ) — صفحة 299

مساهمون:

ص٢٩٩
و به حفص بن غياث فرمود : اگر فكر مىكنيد شناخته نمىشويد كار خود را بكنيد و كارى به اين نداشته باشيد كه مردم از شما ستايش به عمل نياورند و هرگاه نزد خدا ستايش شده باشى بيمى از اينكه نزد مردم مورد نكوهش واقع شوى ، نداشته باش و اگر مىتوانى از خانه بيرون نيايى ، بيرون مشو كه اگر بيرون شدى بر تست كه غيبت نكنى و دروغ نگويى و حسادت نورزى و ريا كارى نداشته باشى و چاپلوسى نكنى . و سفيان ثورى به آن حضرت گفت : مرا پندى ده اى فرزند رسول خدا . فرمود : اى سفيان ! اگر آنچه خوش داشتى به تو رسيد الحمد للّه بسيار گوى و اگر آنچه ناخوش داشتى به تو رسيد لا حول و لا قوة الا باللّه بسيار گو و اگر در روزىات تأخير شد استغفار بسيار بطلب . اى سفيان ، دروغگو ، جوانمرد نمىشود و پريشان حال را ياورى نمىماند و حسود ، آسايش نمىبيند و بد اخلاق را پشتيبانى نيست . سپس گفت : بازهم برايم بگو اى فرزند رسول خدا . فرمود : اى سفيان ، به خدا اعتماد كن تا مؤمن باشى و به آنچه خدا داده رضا باش تا توانگر باشى و با همسايه خوشرفتارى كن تا مسلمان باشى و با نابكار همنشينى مكن كه نابكاريت مىآموزد و در كارهاى خود با كسانى كه از خدا مىترسند ، مشورت كن . سپس گفت : بازهم مرا پند ده اى فرزند رسول خدا . فرمود : اى سفيان ! هر كس عزت و آبروى بىطايفه و غناى بدون ثروت و هيبت بىقدرت خواسته باشد بايد كه از خوارى معصيت خدا به عزت طاعت او درآيد و اگر خداوند نعمتى بر تو ارزانى داشت و خواستى نعمت پايدار و مداوم باشد سپاس و شكر فراوان بر آن كن كه خداوند عز و جل فرمود : لئن شكرتم لأزيدنكم . و اگر روزيت به تأخير افتاد از خداى استغفار و آمرزش بسيار طلب كه خداوند در قرآنش مىفرمايد :
اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ إِنَّهُ كانَ غَفَّاراً يُرْسِلِ السَّماءَ عَلَيْكُمْ مِدْراراً وَ يُمْدِدْكُمْ بِأَمْوالٍ وَ بَنِينَ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ جَنَّاتٍ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ أَنْهاراً
. و در سفارشى به عبد اللّه بن جندب ، فرموده : اى فرزند جندب آن كس كه به كار خود تكيه دارد هلاك مىگردد و آن كس كه در عين اطمينان به رحمت الهى ، نسبت به انجام گناه ، بىباكى نشان مىدهد ، نجات نمىيابد . عبد اللّه بن جندب گفت : پس چه كسى نجات پيدا مىكند اى فرزند رسول خدا ؟ فرمود : آنها كه در بيم و اميدند تو گويى دلهايشان در چنگال پرنده‌اى است كه شوق ثواب دارد و بيم عقاب . واى بر آنها كه نماز را دست كم مىگيرند كه در خلوت بخواب مىروند و گاه بگاه خداى را