آورند . خداوندا اگر مرا به آتش فرو فرستى با اين كار دشمنت شاد مىگردد و اگر به بهشتم اندازى پيامبرت شاد مىگردد و من به خدا سوگند مىدانم كه شادى پيامبرت نزد تو از شادى دشمنت ، عزيزتر است ، پروردگارا بصيرتى در دين خود ، و فهمى در حكم خود و تفقهى در علم خود عطايم فرما و پرهيزكارى نصيبم گردان تا از آن از معصيت تو دور باشم . پروردگارا من از كسلى و كاهلى و بزدلى و بخل و غفلت و قساوت و خوارى و مسكنت و فقر و فاقه به تو پناه مىبرم و از نفسى كه قانع نمىگردد و شكمى كه سيرى نمىپذيرد و قلبى كه خاشع نمىشود و دعايى كه شنيده نمىشود و عملى كه فايده ندارد به تو پناه مىآورم ، خداوندا تو در كتاب خود قرآن ، عفو و بخشش خود را مطرح ساختى و به ما فرمان دادى تا از هر آن كس كه بر ما ستم روا داشت ببخشاييم و حال ما بر خود ستم روا داشتهايم حال بر ما ببخشا كه تو در اين كار ، از ما اولىترى .
سيرة الأئمة الاثني عشر ( ع ) ( زندگانى دوازده امام ع ) ( فارسي ) — صفحة 173
مساهمون: هاشم معروف الحسني
ص١٧٣