سيما و پوشاك آن حضرت ( ع )
دربارهء سيماى او از فرزدق شاعر نقل شده كه او زيباروى و خوشچهرهترين مردم و خوشبوترين آنان بود و بر پيشانيش اثر سجود ديده مىشد به همين علت يعنى بسيارى سجود ، لقب ذى الثفنات گرفته بود و در قصيدهء ميمية مشهور وى در توصيف وى آمده است :
- از نور چهرهاش همچون خورشيدى كه از پرتوافشانىهايش تاريكيها به يك سوى روند ، سياهيها از هم مىشكافد .
- پروردگار چنان عظمت و افتخارى به دو بخشيده كه قلم صنع خود را بر لوح او ، بكمال رسانده است .
او با اين حال ، در اخلاق و بخشش و مهر و محبتش به فقرا و مستمندان از مردمان زمانهء خود برتر بود و از هر كسى به مسلمانان ، دلسوزتر بود مورد احترام خودى و بيگانه بود زمستان كه مىشد پوشاكى از خز به قيمت پنجاه دينار مىخريد و پس از فصل زمستان آن را مىفروخت و بهايش را ميان مستمندان ، بخشش مىكرد و در تابستان فاخرترين لباسها را مىپوشيد و همچنانكه ابن سعد در طبقاتش تصريح كرده مىفرمود : بگو كسى حرام كرد و در بند آورد آرايش اين جهانى را كه خداوند براى بندگان خويش آماده كرد و شيرينها و خوشيهاى روزى كه ساخت ؟
و از امام محمد باقر ( ع ) نقل است كه فرمود : پدرم امام زين العابدين ( ع ) وقتى زمستان به پايان مىرسيد لباسهايش را به مستمندان مىبخشيد و تابستان نيز كه تمام مىشد لباسهايش را به آنها مىداد بيشتر اين لباسها از خز بود به او گفته مىشد : تو