و گفته شده است چه قبل از دو سال و چه پس از آن ( از ابن عباس ) .
« عَنْ تَراضٍ مِنْهُما »
با رضايت پدر و مادر
« وَ تَشاوُرٍ »
و اتفاق و مشورت آن دو و اينكه در آيه شرط مشورت و رضايت پدر شده بخاطر مصلحت فرزند است زيرا مادر چيزهايى را درباره تربيت فرزند ميداند كه پدر نميداند و اگر هر دو با هم مشورت و فكر نكنند به ضرر فرزند تمام مىشود .
« فَلا جُناحَ عَلَيْهِما »
يعنى حرج و اشكالى بر آن دو نخواهد بود وقتى فرزند را نگاهدارند اما اگر بر سر از شير گرفتن فرزند پدر و مادر با هم اختلاف كنند بايد تا دو سال كامل شير داده شود
« وَ إِنْ أَرَدْتُمْ »
( اگر خواستيد ) اين خطاب به پدران است .
« أَنْ تَسْتَرْضِعُوا أَوْلادَكُمْ »
كه براى فرزندانتان دايه بگيريد غير از مادرانشان به علت خوددارى مادرانشان از شير دادن يا بسبب آنچه در مادرانشان هست از تمام شدن شير و مانند آن .
« فَلا جُناحَ عَلَيْكُمْ إِذا سَلَّمْتُمْ ما آتَيْتُمْ بِالْمَعْرُوفِ »
اشكالى بر شما نخواهد بود وقتى كه بمادر اجرة المثل مقدارى كه شير داده بپردازيد ( مجاهد و سدى ) يا وقتى كه دايه گرفتن با رضايت و اتفاق طرفين صورت گيرد ( ابى شهاب ) و ابن عباس نيز همين را گفته است .
از عطا نقل شده : يعنى در صورتى كه مادر با رضايت پدر كودك را به دايه بدهد زيرا پدر ثروتمند است و قدرت دايه گرفتن دارد .
ثورى گويد : وقتى اجرت و مزد زن شير دهنده را داديد .
ابن جريح ميگويد : وقتى اجرت مادر و دايه را داديد .
و معناى : « آتيتم » ( داديد ) ضامن شدن است يعنى وقتى كه ضامن و ملتزم به پرداخت شديد .
پس از آن امر به تقوى مىكند و مىفرمايد :
« وَ اتَّقُوا اللَّهَ »
در تجاوز از احكام الهى از عذاب خدا بترسيد .
« وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ »
بدانيد خداوند باعمال و رفتار شما دانا