بيان آيه 14
شرح لغات :
شهوات - جمع شهوت - ميل به خواستنيها و همان غريزههائيست كه براى ادامه زندگى جاندار ضرورت دارد و خدا آنها را به همين جهت قرار داده است .
قناطير - جمع قنطار : مال فراوان و اصل قنطار از احكام است كه بمعنى محكم كارى است .
قنطر بمعنى چيز بزرگ مىباشد .
و بعضى گفتهاند اصل آن از قنطرة است كه بمعنى « پل » مىباشد كه از آن عبور ميكنند .
مقنطرة پديد آمده از قناطير است كه به صيغه مفعولى براى تأكيد آمده است مانند « حجراً محجوراً و نسياً منسياً » .
خيل اسب مخصوصى است و اصل آن از خيال گرفته شده است . و علت اينكه به آن خيل ميگويند آنست كه وقتى كسى بر آن سوار مىشود در خود خيال عظمت و بزرگى مىكند .
مسومة از « سومتها » ( آن را چرانيد ) گرفته شده است و سيماء بمعنى نيكو است . و سيمياء نيز به همان معنا است و گاهى هم به معناى علامت مىباشد .
تفسير :
در اين آيهء شريفه خداوند خبر ميدهد از چيزهايى كه مردم را از راه حق و راست بازداشته و آنان را به طرف دنيا متوجه مىكند .
« زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَواتِ »
براى مردم دوستى مشتهيات ، زينت داده شد نه خود اينها و لذا بزنان و فرزندان و غير اينها تفسير شده است . و در اينكه زينت دهنده