مغلوب خواهيد شد . ( از مقاتل ) 3 - وقتى كه كفار قريش در جنگ « بدر » شكست خوردند و فرار كردند يهوديان گفتند اين همان پيغمبر امى است كه حضرت موسى ( ع ) ما را به او بشارت داد و علامات و خصوصيات او در كتاب ما ( تورات ) بيان شده است و هرگز مغلوب نمىشود ولى بعضى از آنان گفتند : فعلا شتاب نكنيد تا در يك جنگ ديگر وضع او را بهتر مشاهده كنيم .
و موقعى كه در جنگ « احد » ياران پيغمبر دچار آن گرفتارى شدند يهوديان ترديد كردند و شقاوت بر آنان غلبه كرده گفتند : به خدا سوگند او پيغمبر نيست و اسلام نياوردند و با آنكه ميان آنان و پيغمبر اسلام ( ص ) تا مدت معينى پيمان بسته شده بود آنها پيش از آنكه مدت پيمان بپايان رسد پيمان را شكستند و كعب بن اشرف با سى نفر سوار از يهوديان به مكه رفته و با قريش موافقت كردند كه هماهنگ شده كه با رسول اكرم ( ص ) مخالفت و نبرد كنند و سپس بمدينه آمدند .
در اين وقت اين آيه شريفه فرود آمد . اين وجه از كلبى است كه او از ابى صالح و او از ابن عباس نقل كرده است .
تفسير :
پس از آن كه خداوند داستانهاى ملل گذشته و آنچه بر سر آنها آمد به سبب تكذيب پيغمبران و فرود آمدن عذاب براى آنها بيان كرد كفار را تهديد مىكند از اين كه آنچه بر سر آنها آمد به سر اينها نيز بيايد از اين رو ميفرمايد :
« قُلْ لِلَّذِينَ كَفَرُوا »
بگو به كسانى كه كافرند يعنى مشركين مكه يا يهوديان
« سَتُغْلَبُونَ »
به زودى مغلوب و فرارى مىگرديد
« وَ تُحْشَرُونَ إِلى جَهَنَّمَ »
و در آخرت نيز در آتش جمع خواهيد شد و خداوند به اين وعده عمل نمود اما غلبه به يهود همان بود كه آنان ناگزير شدند « جزيه » بدهند و اما مشركين هم كه با شمشير مغلوب شدند و اگر سيغلبون با « ياء » يعنى به زودى مغلوب خواهيد شد خوانده شود ممكن است مغلوب شدگان و جمع شدگان در آتش همانهايى باشند كه مخاطب بودند و يا افرادى