و علت اين كه از امورى كه پيش از آن بوده
« بَيْنَ يَدَيْهِ »
( در جلوى او ) تعبير كرده اين است كه مطالب كتب پيامبران گذشته آن چنان براى رسول اكرم ظاهر و آشكار بود كه گويى در برابرش قرار داشتند .
در معناى « مصدقاً » دو وجه بيان شده است :
1 - خبرها و مطالب اين كتاب با آنچه در كتابهاى آسمانى قبلى بوده مطابق است كه خود اين ، دليل بر نبوت پيامبر اسلام مىباشد زيرا اين خبرها را جز خداوند عالم به غيب كسى نميداند .
2 - اين كتاب ، همه انبياء و كتابهاى آنان را تصديق مىكند و آنها را صحيح و الهى ميداند و چنين نيست كه بعضى را تصديق و بعضى را تكذيب نمايد .
« وَ أَنْزَلَ الْفُرْقانَ »
علت اين كه بار ديگر فرستادن قرآن بعنوان « فرقان » تكرار شده همين است كه از قرآن تعبيرها شود و هر تعبير يك صفت از صفات آن را بيان كند اگر چه موصوف همه يكى است مثلا فرقان حالت جدا كردن بين حق و باطل در احكام دينى مورد نياز را مانند حج و احكام ديگر كه همه آنها در قرآن است مىرساند .
و تعبير از قرآن به « كتاب » براى بيان اين مطلب است كه قرآن در خور نوشتن مىباشد .
و عبد اللَّه بن سنان از امام جعفر صادق ( ع ) نقل كرده است كه فرمود : « فرقان » آيات محكمى است كه در كتاب است و همان است كه پيغمبران پيشين را تصديق مىنمايد .
در بيان مراد و مقصود از كلمه فرقان ، اقوال ديگرى نيز گفته شده است :
1 - دليلهايى كه ميان حق و باطل جدايى مىاندازد ( ابو مسلم ) 2 - برهان محكمى كه پيغمبر اسلام داشته كه با آن با نصارى در مورد عيسى محاجه نمود .
3 - كمك و يارى .
« إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآياتِ اللَّهِ »
كسانى كه دليلها و حجتهاى الهى را انكار كنند
« لَهُمْ عَذابٌ شَدِيدٌ »
براى آنها است عذابى دردناك . پس از آن كه دليلهاى توحيد و صدق