كرد و خدا نمىخورد و نمىآشامد .
نصارى : بلى پيامبر : آيا باور نداريد كه حضرت عيسى ( ع ) مانند ساير كودكان در شكم مادر بوده و مادرش او را مانند ساير زنان زاييد و عيسى ( ع ) غذا و آب مىخورد ؟
نصارى : بلى پيامبر : پس چگونه امكان دارد كه عيسى آن طور كه شما مىپنداريد باشد ؟
پس نصارى ساكت شدند و خداوند هشتاد و چند آيه از اوائل اين سوره را در باره آنان نازل نمود .
تفسير :
سوره بقره با بيان توحيد و ايمان به خدا پايان يافت و اين سوره نيز با ذكر يكتاپرستى و ايمان آغاز گرديده است .
الم
- وجوه مختلفى كه در مورد حروف مقطعه قرآن و الف ، لام ، ميم ، گفته شده است در آغاز سوره بقره بيان شد .
« اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ »
خدايى كه جز او خداى زنده و نگاهدارنده جهان نيست . در آية الكرسى اين آيه بود و تفسير آن بيان شد .
ابن عباس ميگويد : « حى قيوم » اسم اعظم خدا است و او همان اسمى است كه آصف بن برخيا رفيق سليمان براى حمل تخت بلقيس آن را خواند و در يك چشم بهم زدن از شهر « سبا » نزد سليمان ( ع ) آمد .
« نَزَّلَ عَلَيْكَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ »
اى محمد قرآن را به حق بر تو فرستاد و در معناى « بالحق » دو قول است :
1 - خبرهاى آن صادق و درست است كه « حق » به معناى صدق گرفته شده است .
2 - اين كتاب را بر تو فرستاد روى حكمت و مصلحتى كه ايجاب مىكرد كه « حق » به معناى حكمت آمده ولى اين قرآن بهر كدام از اين دو معنا « حق » است .
« مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ »
آنچه را كه پيش از آن ، از كتاب و رسول بوده تصديق مىكند ( مجاهد - قتاده - ربيع و بيشتر مفسرين )