از انجام واجبات غفلت نمودهايم يا متعرض چيزهايى گشتهايم كه باعث گناه و خطا شده است ما را عفو فرما و همانطورى كه عذر خواستن از گناه خوب است دعا كردن براى آن نيز نيك خواهد بود .
3 - منظور اين است كه خدايا اگر ما فراموش كردهايم ما را مؤاخذه مكن يعنى اگر در اثر اشتباه و غفلت چيزى را كه انجام آن واجب بوده بجا نياورديم يا خطا كرده يعنى كارى كه ترك آن لازم بود ولى بدون توجه آن را بجا آورديم .
و اين دعا چون خود ، اظهار فقر و نياز به خدا و بريدن از ديگران و توجه به اوست نيكو مىباشد اگر چه بدون اين دعا و درخواست هم ، خداوند به سبب نسيان و خطا كسى را مؤاخذه نميكند و اين دعا مانند جمله بعدى است كه :
« وَ لا تُحَمِّلْنا ما لا طاقَةَ لَنا بِهِ »
خدا آنچه ما را بدان توانايى نيست بر ما تحميل مكن كه معلوم است خداوند چنين تحميلى نخواهد كرد يا آيه كريمهء :
« رَبِّ احْكُمْ بِالْحَقِّ »
پروردگارا به حق ، حكم فرما ، كه بديهى است خداوند جز به حق و عدل ، حكم نميفرمايد و امثال اين آيات كه قبلا بيان شد .
4 - ابن عباس و عطا ميگويند معناى آيه اينست كه پروردگارا اگر ما از روى نادانى يا تعمد ، گناه كرديم ما را عذاب مفرما .
« رَبَّنا وَ لا تَحْمِلْ عَلَيْنا إِصْراً »
. پروردگارا بر ما تكليف سخت و سنگين بار مكن . در معناى اين آيه وجوهى بيان شده است از اين قرار :
1 - خدايا ما را به كارى كه تحمل آن بر ما سنگين و سخت است تكليف و امتحان مكن مانند كشتن خود براى قبولى توبه ( آن چنان كه در بنى اسرائيل تكليف شد . ) 2 - خدايا ما را به چيزهايى كه توانايى كيفر و عذاب آنها را نداريم تكليف مفرما .
3 - اين خود دعائى است با خدا اگر چه معلوم و بديهى است كه خداوند اين چنين تكليف نميكند همانطور كه در آيات مشابه آن بيان شد .