22 - غزوهء ذى قرد
قرد ( بر وزن مدد ) در كتاب « القول المختصر فى سيرة سيّد البشر » آمده : قرد چاه آبى است در نزديك مدينه ، و اين غزوه در ماه ربيع الاوّل سال ششم هجرت قبل از جريان حديبيّه رخ داد .
بخارى و مسلم ( دو محدّث معروف اهل تسنّن ) گويند : اين غزوه ، سه روز قبل از غزوهء خيبر اتفاق افتاد .
ولى مغلطاى ( حديث شناس ديگر ) مىگويد : اين قول ، درست به نظر نمىرسد زيرا همهء سيره نويسان بر خلاف آن اتّفاق نظر دارند ، تا اينكه مىگويد : انگيزهء اين غزوه اين بود كه : رسول خدا ( ص ) بيست شتر شير ده كه تازه زائيده بودند داشت كه در غابه مىچريدند ، و ابوذر غفارى نگهبان آنها بود .
عيينة بن حصن فزارى در شب چهار شنبه با چهل سوار آنها را غارت كردند و پسر ابوذر را در آنجا به شهادت رساندند .
ابن اسحاق روايت كرده : مردى از دودمان غفار را نيز كشتند و زن او را اسير كردند ، زن آنها را غافل كرد و سوار بر شتر پيامبر ( ص ) شد و شبانه به سوى مدينه آمد ، و نذر كرد كه اگر نجات يابد آن شتر را قربان نمايد ، وقتى به حضور پيامبر ( ص ) رسيد جريان را بازگو كرد .
پيامبر ( ص ) فرمود : « در گناه و همچنين در چيزى كه انسان مالك آن نيست ، نذر واقع نمىشود » .
آنگاه رسولخدا ( ص ) به مسلمين فرمود : « اى سپاه خدا سوار گرديد » ، و اين اوّلين بار بود كه پيامبر ( ص ) با اين تعبير سپاه خود را دعوت به جهاد كرد .
پيامبر ( ص ) با پانصد نفر و به قولى با هفتصد نفر ، سوار بر مركبها شده ، و حركت كردند ، آنحضرت ابن امّ مكتوم را جانشين خود در مدينه ساخت ، و سعد بن عباده را با سيصد نفر براى نگهبانى مدينه گماشت .