قسم سوم - وقف تام
وقف تام ، وقف بر روى كلمهاى است كه به ما قبل خود و يا به ما بعد خود تعلق و وابستگى ندارند نه از نظر معنى و نه از نظر لفظ و اين وقف اغلب در آخر آيات و در پايان داستانهائى است كه در قرآن ذكر مىشود .
- 1 - و از مثالهاى اين نوع ، وقف در « مبين » در قول حضرت بارى تعالى
بَلِ الظَّالِمُونَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ
در آيه 11 سوره لقمان / 31 مىباشد . وقف در اين كلمه ، كه ابتداى آيه است وقف تام است زيرا ما بعد آن تعلقى به آن ندارد ، و نه ما قبلش به آن تعلق دارد ، نه به لحاظ معنى و نه به لحاظ لفظ .
اما عدم تعلق لفظى به اين صورت است كه واو بعد از آن در آيه 12
« وَ لَقَدْ آتَيْنا لُقْمانَ الْحِكْمَةَ . . . »
جهت استيناف و شروع جمله جديد » است نه براى عطف و نه براى حال .