3 - ممكن است مفعول فعل محذوف باشد و تقدير آن : اعلموا ذلك الذى بينته لكم . . . باشد يعنى بدانيد آنچه ، از پاداش مهاجران را به شما بيان كرديم ، تا مثل اعمال آنان عمل كنيد ، و پاداشى نظير جزاى آنان را به دست آوريد .
و با توجه به همين اعرابهاى سه گانه ، هيچ نوع تعلق لفظى بين ذلك و بين
« وَ مَنْ عاقَبَ . . . »
وجود نخواهد داشت ، زيرا جمله
« وَ مَنْ عاقَبَ . . . »
جمله مستانفهاى است ، و محلى از اعراب ندارد ، بر اين اساس وقف در « ذلك » ، وقف كافى خواهد بود .
محل چهارم :
آيه 4 سوره محمد / 47
« ذلِكَ وَ لَوْ يَشاءُ اللَّهُ لَانْتَصَرَ مِنْهُمْ »
مىباشد در اين « ذلك » نيز همان اعراب سه گانه وجود دارد .
1 - « ذلك » خبر مبتداى محذوف است ، و در تقدير ، « الامر ذلك » مىباشد يعنى امر در خصوص كفار همان است كه به شما بيان كرديم از كشته شدن ، يا اسير گشتن و بعد از آن منت كشيدن و فدا و عوض گرفتن .
2 - « ذلك » مبتدائى است كه خبر آن حذف شده و در تقدير چنين مىباشد : ذلك حكم الكافرين ، آن حكم كفار است يعنى كشته شدن ، اسير شدن ، زير بار منت رفتن ، فدا و عوض دادن .
3 - « ذلك » معمول محذوف است - و در محل نصب قرار دارد - و