محل دوم :
آيه سى و دوم سوره حج / 22
« ذلِكَ وَ مَنْ يُعَظِّمْ شَعائِرَ اللَّهِ فَإِنَّها مِنْ تَقْوَى الْقُلُوبِ »
ذلك در آيه فوق همان اعرابها و تقديرها و معانى را دارد كه در آيه فوق بيان شد يعنى آنچه آنجا گفتيم همين جا هم گفته مىشود و وقف در ذلك ، باز وقف كافى است به همان دليل كه در آيه قبلى گذشت .
محل سوم :
آيه شصت سوره حج / 22
« ذلِكَ وَ مَنْ عاقَبَ بِمِثْلِ ما عُوقِبَ بِهِ ثُمَّ بُغِيَ عَلَيْهِ لَيَنْصُرَنَّهُ اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ لَعَفُوٌّ غَفُورٌ »
، ذلك در اينجا نيز همان اعرابهاى سه گانه گذشته را دارد .
1 - « ذلك » خبر مبتداى محذوف است و تقدير به اين نحو مىباشد : « جزاء المهاجرين المتقدم ذكرهم فى الآية السابقة ذلك » پاداش مهاجرينى كه ذكر آنها در آيه سابق گذشت چنان است ، يعنى به نحوى است كه به شما خبر داديم .
و آن عبارت است از اينكه خدا به آنان روزى خوب مىدهد و آنان را به محلى كه راضى هستند وارد مىكند ، يا تقدير چنين مىباشد كه :
« امر ، همان است » يعنى : به همان صورت كه در خصوص جزاى مهاجران به شما خبر داديم .
2 - ذلك مبتداى خبر محذوف است و تقديرش « ذلك جزاء المهاجرين » ، مىباشد يعنى جزاى مهاجران همين است .