آيه پنجم :
« يَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِينَ كَفَرُوا عَلَى النَّارِ أَ لَيْسَ هذا بِالْحَقِّ قالُوا بَلى وَ رَبِّنا »
آيه 34 احقاف / 46 هر مطلبى را كه در آيه قبل گفتيم در همين آيه نيز مىگوئيم كفار تا آتش را نديدهاند وجود آن را منكر مىشوند و مىگويند سراى ديگرى وجود ندارد بنابراين دوزخى هم در بين نيست و پس از ورودشان به آتش از آنها سؤال مىشود آيا اين حق نيست ؟ جواب مىدهند بلى به خدايمان سوگند حق است .
در واقع اين آيه ، و هم آيه قبل ، هر دو ناظر به يك موضوع مىباشند .
* * *
آيه ششم :
« زَعَمَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنْ لَنْ يُبْعَثُوا قُلْ بَلى وَ رَبِّي لَتُبْعَثُنَّ ثُمَّ لَتُنَبَّؤُنَّ بِما عَمِلْتُمْ »
آيه 7 سورهء تغابن / 64 چندين بار ياد آور شديم كه « بلى » نفى را نقض و آن را باطل مىكند و مورد نفى را ثابت و محقق مىسازد و همين جا نيز بلى - نفى را نقض مىكند كه محصول « لن » مىباشد و نفى شده را كه مبعوث شدن باشد اثبات مىكند و جمله
« وَ رَبِّي لَتُبْعَثُنَّ »
تأكيد است به آنچه از معنى « بلى » استفاده مىشود و وقف در روى آن صحيح نمىباشد