مىكنند وقتىكه مىتوانند بر پا بايستند بايد قسمي كرد كه راه بروند ملاحظهء انها را داشته باشند وچيزى كه اسباببازى انها باشد بدست كرفته نشان بدهند كه بطرف آن بيايند بايد تكيهكاهى مناسب براي انها قرار بدهند كه قدرى كه راه رفتند يا مىخواهند بيفتند بان تكيه كنند در اين حالت اكر انها را بخود واكذارند هيچ ترسى ندارد وديده شده كه خود طفل قسمي حركت مىكنند كه صدمه باو وارد نمىآيد واين بسيار بد عادتي است وقتىكه أطفال مىخواهند راه بروند بازوى انها را مىكيرند چه قوّتى كه براي اينكه خودشان را بپا نكه دارند وراه بروند كم مىشود واين براي انها خيلى مهم است اشخاصى كه مواظب أطفال هستند وقتي مىخواهند انها را بردارند نبايد از بازوى انها بكيرند وبلند كنند بجهة اينكه در طفوليّت دستوپا واستخوانها ضعيف ونرماند وبزودى استخوانهاى انها خلع وكج مىشود ومىشكند پس وقتىكه مىخواهند انها را بلند كنند بايد دو دست را در زير بغل بروى دو طرف سينهء انها بكذارند ودفعة انها را بلند كنند اينكه بعضي از سر طفل مىكيرند ودفعة بلند مىكنند بسيار بد است ديده شده است كه اين بىاحتياطى موجب هلاكت شده است
قسم سيّم همينكه أطفال شروع كردند كه تنها راه بروند
بايد انها را بخود واكذاشت اما يك نكهبان عاقلى داشته باشد كه ملتفت انها باشند از اينكه مىافتند يا دستوپاى انها مىشكند انها را نترسانند اكر چند دفعه هم بيفتند ضرر ندارد بلكه مفيد است بايد طفل عادت كند كه بقوّت خود بلند شود اين صدمات جزئيّه كه در بين بازى بأنها مىرسد ضررى براي انها ندارد
قسم چهارم وقتىكه طفل مىتواند تنها راه برود
بايد أو را بخود وا كذاشت در بيرون در فضاى بزركى پنج شش ساعت بازى كند چنانچه هفلاند كفته استحمام بحمام هواي مطوّلى نمايند وهمهروزه آن را معمول