تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سفرنامه از خراسان تا بختيارى ( فارسى ) — صفحة 279

مساهمون:

ص٢٧٩
ماتم را از تن درآورند ، در اينوقت اعضاى خانواده بحمام ميروند و موهاى سر و ريش و كف پا و سرانگشتان را با حنا رنگين ميكنند ، از آن پس زنان در روز آخر هر ماه بسر قبر شوهران ميروند و خوراكى و ميوه و حلوا مىبرند و مقدارى از آن را خود ميخورند و بقيه را به فقرا بخش ميكنند . هرگاه بموجب وصيت مجبور باشند كه نعش ميت را بامكنهء مقدسه انتقال دهند بايد آن را در حفرهء مسجدى بامانت بسپارند تا در موقع مقتضى بحمل آن مبادرت نمايند . مسجد بزرك بسطام نزديك شاهرود

تشريفات دفن زنان

وقتى كه زن بزرگى بميرد اقوام و بستگانش او را به خاك ميسپارند و بعد ميآيند و در يكى از اطاقهاى بزرك خانه جمع ميشوند و با صداى گريه‌كنندگان رسمى هم‌آهنك ميشوند . اين گريه‌كنندگان رسمى يا مرثيه‌خوانان اشعار حزن‌آورى ميخوانند و جملات تأثر آورى بر زبان ميآورند مثلا يكى از آنها با آهنك سوزناكى ميگويد : « بيائيد براى خواهر عزيز خودمان گريه كنيم ، خواهرى كه از ميان رفت و براى هميشه ناپديد گرديد . . . خواهرى