همين كه بسر قبر رسيدند تابوت را بر زمين ميگذارند و حضار براى اداى نماز ميت در پشت سر ملائى صف ميكشند و با او در نماز شركت ميكنند .
عمق قانونى قبر بايد كمى بيشتر از يكمتر باشد ، حفاران يا قبركنان نيز حق الزحمهء خوبى دريافت ميكنند و علاوه بر پولى كه ميگيرند باقيماندهء شمعها و دستهگلها و حلوا كه از ضمائم تشريفات است به آنها تعلق ميگيرد .
مذاكره دربارهء كرايهء منزل
پس از اداى نماز ، ميت را در قبر ميگذارند و آن را طورى قرار ميدهند كه صورتش به طرف مكه باشد و كفن را هم باز ميكنند تا ميت بتواند در موقع پرسش نكيرين بدون زحمت بلند شود ، بعد بنائى در روى قبر با آجر و گچ طاقى به شكل تونل مىزند و در حينى كه بستگان ميت مشغول گريه و زارى هستند قبر را از خاك پر ميكنند و آبى هم روى خاكها ميريزند تا به كلى پر شود .
پس از اين اعمال شيرينى و حلوا و ميوه به فقرا تقسيم ميكنند و احسان كردن به فقرا در هرشب جمعه تكرار مىشود .
سفرنامه از خراسان تا بختيارى ( فارسى ) — صفحة 277
مساهمون: هانرى رونه دالمانى
ص٢٧٧