مىكنند و براى او طلب آمرزش مينمايند و ظرفى را پر از آب كرده در بالاى سر او قرار ميدهند و جسد را با پارچهء سفيدى ميپوشانند تا ديگر نظر كسى به بدن و صورت او نيافتد ، بعد يكنفر به بالاى بام خانه ميرود و همسايگانرا از مصيبتى كه به اين خانواده روى آورده خبردار مينمايند ، اقوام و زن و فرزند ميت با صداى بلند گريه ميكنند و فريادهاى حزنآورى از سينهها بلند مىشود ، زنان با شتاب لباس خود را كنده لباس ماتم ميپوشند ، كمى بعد گريهكنندگان رسمى و مرثيهخوانان وارد ميشوند و صداى آه و ناله و فرياد و شيون اهل خانه بلندتر مىشود ، مردان يقه پاره ميكنند و دست بر سر ميزنند و مقدارى خاكستر در روى كلاه خود ميريزند .
تشييع جنازهء ميت
معمولا بايد جسد را هرچه زودتر از خانه بيرون ببرند و هرقدر تابوت را تندتر به طرف قبرستان ببرند به ثواب نزديكتر است و معتقدند كه در اين موقع فرشتگانى از
سفرنامه از خراسان تا بختيارى ( فارسى ) — صفحة 273
مساهمون: هانرى رونه دالمانى
ص٢٧٣