تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سفرنامه از خراسان تا بختيارى ( فارسى ) — صفحة 75

مساهمون:

ص٧٥
يك قسمت به زمين مزروعى و قسمت دوم به آب و قسمت سوم ببذر و قسمت چهارم بدسترنج زارع و قسمت پنجم بگاوى كه شخم مىزند تعلق ميگيرد و اگر زارع بتواند بذر و گاو را فراهم نمايد حق برداشت سه قسمت از پنج قسمت محصول را دارد .

طرز زراعت

وسيلهء شخم زدن زمين همان وسيلهء بدوى زمان قديم است و گاوآهن دهقان مركب است از قطعه تختهء عريضى كه نوك آن باريك است و آهنى در آن فرورفته است . اين نوع گاوآهن شخم عميقى نميزند و گاهى زارع مجبور است كه سه دفعه با اين آلت زمين خود را شخم بزند . وقتى كه زمين را شخم زدند با مرزهائى آن را بقطعات كوچك تقسيم ميكنند تا آبيارى آن سهل‌تر شود . مرزكشى هم با آلتى كه موسوم است به كدور يا كدوار انجام مييابد ، كدوار بمنزلهء بيل بسيار پهنى است كه از جلو دو رشته زنجير يا طناب محكمى به آن وصل است ، زارعى دستهء آن را گرفته در خاك فروميبرد وضع كدواركشى و زارع ديگرى با طناب خاك را بالا ميكشد و بدينطريق مرزبندى صورت ميگيرد ، قطعه زمين متعلق بهر دهقان بوسيلهء نهر آب يا درختانى از قطعهء مجاور مجزا و محدود و معين مىشود .