در كتاب موده القربى از سيد على همدانى است كه ابو بكر خوارزمى در كتاب مناقب از موسى بن على قرشى از قنبر بن احمد از بلال بن حمام نقل كرده كه گفت : روزى رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلم در حالى كه تبسم بر لب داشت بر ما وارد شد تبسم خنده شد و صورتش مىدرخشيد همچون قرص ماه شب بدر .
عبد الرحمن بن عوف برخواست و عرض كرد : يا رسول اللّه اين نورى كه در صورت مكرم تو مىبينم چيست ؟ فرمودند : از جانب پروردگارم بشارتى دربارهء برادر و پسر عمويم على و دخترم فاطمه دارم مبنى بر اينكه پروردگار جل جلاله على و فاطمه را به عقد ازدواج يكديگر درآورد و به رضوان و خازن بهشت امر فرمود كه درخت طوبى را به اهتزاز درآورد و او چنين كرد . پس درخت طوبى به تعداد دوستان اهل بيت بارهايى گرانمايه برداشت آنقدر كه خداوند مىخواست در زير اين درخت طوبى فرشتگانى از نور آفريد و براى هر فرشتهاى هديهاى مرحمت فرمودند و براى هر فرشتهاى سكهاى از سكههاى بهشتى آفريدند و هنگامى كه قيامت قيام كند فرشتگان از ميان تمام خلائق ندا دهند بطوريكه هيچ فردى از دوستان اهل بيت باقى نمىماند جز اينكه فرشتگان سكهاى به آنان هديه مىكنند و اين سكه سند تبرئهء دوستان اهل بيت از آتش جهنم است .
و همچنان رسول خدا به سخنانش ادامه مىداد .
ينابيع المودة لذوي القربى ( على و شكوه غدير بر فراز وحى و رسالت ) ( فارسي ) — صفحة 473
مساهمون: القندوزي
ص٤٧٣