رسول خدا و پناهبردن خود و اهلش به خداوند و دعا براى . . .
طبرانى نقل كرده است كه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلم فرمودند :
خداوندا اينانند اهل بيت من و من اين بزرگواران را بعنوان امانت در اين امت باقى مىگذارم براى هر فرد مؤمنى امانت خواهند بود .
ابن عساكر نقل كرده كه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلم عرض كردند خداوندا اين اهل بيتم را به تو مىسپارم نه به آتش ، من و اهل بيتم به تو پناه مى جوييم .
طبرانى باز نقل كرده كه پيغمبر به درگاه خدا عرض كرد كه پروردگارا براى جعفر در ذريهاش خلف قرار بده .
باز طبرانى نقل كرده كه آن حضرت گفت : خداوندا من اينان را دوست دارم پس تو نيز دوست بدار كسى را كه اينان را دوست دارد . يعنى على و حسنين را .
احمد نقل كرده كه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلم عرض كرد : خداوندا من اين دو بزرگوار را نيز دوست دارم پس تو نيز دوستشان بدار . منظورش حسنين است .
ترمذى نقل كرده كه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلم عرض كرد :
خداوندگارا ، من حسن و حسين را دوست دارم پس تو نيز محبوبشان بدار و دشمن بدار كسى را كه اين دو را دشمن بدارد و اين ابى شبير آورده كه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلم عرض كرد كه خدايا من از تو به اسم اعظمت و رضوان اكبرت درخواست مىكنم . بارالها از تو بهشتى را درخواست مىكنم كه سايهاش عرش تو است .
ديلمى نقل كرده كه رسول خدا در هنگام رازونياز با خداوند عرض كرد : خداوندا از او حرارت آتش و برودت سرما را دور كن . اين دعا را حق على نمودند .
ديلمى آورده كه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلم عرض كرد : ( اللّهمّ ثبّت