در كتاب اعمال روز و شب از نسائى از سعيد بن جبير از ابن عباس نقل شده كه گفت : رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلم همواره چنين بود كه حسن و حسين عليهما السلام را در پناه خداوند قرار داده و بيمه مىكرد و مىفرمودند : اعيذ كما بكلمات اللّه التّامّه من كلّ شيطان و هامّة و من كلّ عين امّه » شما را در پناه كلمات تامه خداوند از شر شيطان وسواس و هر چشم بد مىسپارم . و مىفرمودند : پدرتان چنان بود كه به اسماعيل و اسحاق استعاذه مىجست . . . ( آنچه لزوم ذكر آن در اينجا جلوه مىكند اين است كه از ديدگاه تفكر اسلامى به معناى شيعى آن فقط به خداوند يكتا مىشود استعاذه نمود نه به غير او تعاليى . خصوصا ائمه هدى عليهم السلام كه خود آن بزرگواران توحيد در استعاذه را به ما ياد دادهاند ، خودشان به غير خدا استعاذه نمىكنند . مضافا بر اينكه با دلائل متقن براى ما ثابت است كه ائمهء اهل البيت عليه السلام خود مصداق كامل ( كلمات اللّه التامات ) مىباشند . پس پناه بردن به اسماعيل و اسحق عليهما السلام آن هم كسى چون امام على عليه السلام يك جعل واضح است . مترجم )
در صحيح مسلم از ابو هريره از رسول اكرم صلى اللّه عليه و آله و سلم نقل شده كه درباره حسن بن على عليهما السلام چنين دعا كرد : « اللهمّ انّى احبّه فأحبّه و احب من يحبّه » و نيز در همين كتاب از عبد اللّه بن جعفر است كه گفت : رسول اكرم صلى اللّه عليه و آله و سلم هرگاه از سفر برمىگشت ما را ملاقات مىكرد . من ، حسن و حسين را و گاهى يكى از ما را در آغوش و حمل مىكرد و ديگرى را بر پشت گردن مىنهاد تا داخل مدينه مىشد .
در كتاب جواهر العقدين از حذيفه بن يمان نقل كرده كه گفت : از رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلم شنيدم كه خطاب به مردم مىفرمودند : اى مردم به هيچيك از ذريهء پيامبران گذشته عطا نشده آنچه به حسين بن على عطا شده جز
ينابيع المودة لذوي القربى ( على و شكوه غدير بر فراز وحى و رسالت ) ( فارسي ) — صفحة 452
مساهمون: القندوزي
ص٤٥٢