وصيت امام عليه السلام به حسنين عليهما السلام
از جمله وصيتهاى آن حضرت به حسن و حسين عليهما السلام است . آنگاه كه ابن ملجم مرادى ملعون ، شمشير به فرق نازنينش نواخت ، خطاب به دو فرزند عزيزش فرمودند : شما را به پرهيز و دورى از نافرمانى خدا سفارش مىكنم و نيز بر اينكه جوياى دنياى گذرا نباشيد . اگر دنيا در حق شما ستم روا داشت بر چيزى از آن كه از دست شما رفته تأسف نخوريد . سخن به حق گوئيد و براى اجرى كه همان جلب رضاى خداوند است عمل كنيد ( و كونا للظالم خصما و للمظلوم عونا ) يار مظلوم و خصم ظالم باشيد .
شما را و جميع فرزندان و اهل بيتم و هر كسى را كه اين نامهء من به او رسد به تقواى خداوند متعال و نظم و نظام بخشيدن به امر دين و دنيا و اصلاح بين خودتان وصيت مىكنم . من از جد بزرگوارتان رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلم شنيدم كه مىفرمود : « صلاح و سامان بخشيدن به امور زندگى مردم برتر از يكسال روزه است . » خدا را خدا را درباره يتيمان سفارش مىكنم . دهان آنان را نبنديد . هر كس را كه در معيت شماست حقوقش را ضايع نكنيد و خدا را خدا را در حق همسايگانتان در نظر داشته باشيد چه آنكه اين وصيت پيغمبرتان مىباشد » . - همواره آن حضرت به رعايت حق همسايگان توصيه مىكرد تا آنجا كه ما گمان كرديم كه آن حضرت به زودى زود طبق وضع قانونى براى همسايه از همسايه ارث تعيين مىكند - و خدا را خدا را در رعايت قرآن و تمسك به آن سفارشتان مىكنم كه نكند غير شما در عمل به آن از شما سبقت گيرند . و خدا را خدا را در زيارت خانهء پروردگارتان متذكر مىشوم مادام كه زنده هستيد آن را خالى نگذاريد چه آنكه اگر خانهء خدا ترك شود مهلت داده نخواهيد شد . و خدا را خدا را سفارشتان مىكنم كه به مالهايتان و جانهايتان و زبانهايتان در راه خدا جهاد كنيد و بر شما باد كه همواره با يكديگر