عبد اللّه عباس را در نظر بگيريم ( البته بايد در نظر داشت كه عبد اللّه عباس و عبد اللّه جعفر قابل مقايسه با على عليه السلام نيستند - مترجم )
سپس ادامه مىدهد : در روى زمين هيچ سخنور ورزيده و هيچ هنرمند فصيح و بليغى را پيدا نمىكنى كه بدون به رنجانداختن خود همانند بنى هاشم سخن گويد .
ابو سفيان ابن حارث بن عبد المطلب سروده است : « قريش مىداند و فخر هم نمى كند به اينكه ما بخشندهترينها و نيز بيشترين زرهپوشان ميدانهاى جنگيم و نفوذ دهندگان احكام نوك نيزهها و بالاترين مردم در بين ايشان و روشنترين نسلها ، هنگاميكه درباره انساب سخن گفته شود ، مىباشيم . »
و از جمله چيزهايى كه به آنچه در بالا گذشت در فضيلت على عليه السلام اضافه مىنمائيم ، اين است كه او خدا و رسولش را ، چه قبل و چه همزمان و چه بعد از اصحاب ، اطاعت كرد آنچنان آزمايش شد كه هيچ صاحب ارادهء راسخى آزمايش نشد ، و آنچنان مبتلا شد كه هيچ بردبارى مبتلا نگرديد ، و به همين جهت به شريفترين و بالاترين مقامات ، در جوار قرب رحمت پروردگار عزيز نائل آمد .
باز هم سخنى دربارهء فرزندان على
بدون شك حق اين است كه فرزندان على عليهم السلام بزرگترين و گرامىترين ها در نزد مردم بودند و اين عظمت فرزندان على در ديدگاه مردم چيزى بود كه ، آگاهانه و ناخودآگاه در اذهان تجلى مىكرد ، مؤمنين به تعظيم و بزرگداشت ايشان خود را موظف مىدانستند . آنان مورد اعتماد و اعتقاد كامل مردم بودند . ايشان را رازى بزرگ و كمالى بلندپايه و مرتبتى شگفتآور بود ، مردمى از نژاد پاكان و فضيلتى آشكار و وقارى استوار و انسانى كامل و شاخهاى پايدار و اصلى ثابت و فرعى رشد يابنده و رشددهنده مىدانستند ، و به همين خصلتهاى ستوده در وجود