باب بيست و ششم در تفسير آيه شريفه منتقمون
« فَإِمَّا نَذْهَبَنَّ بِكَ فَإِنَّا مِنْهُمْ مُنْتَقِمُونَ
أَوْ نُرِيَنَّكَ الَّذِي وَعَدْناهُمْ فَإِنَّا عَلَيْهِمْ مُقْتَدِرُونَ »
« 1 » ابو نعيم حافظ با ذكر سند از ذر بن حبيش از حذيفهء بن يمان نقل كرده است كه :
« فانّا منهم منتقمون به علىّ » كه كلمه « علىّ » در آيه شريفه بوده است « توجه فرمائيد ، در جلد اول اين كتاب نيز توضيح مختصر داديم كه ما اين قبيل تحريفات را با دهها دليل قاطع مردود و كذب محض مىدانيم . و كلمه « على » عليه السلام در آيه نبوده است . « مترجم »
ابن مغازلى با ذكر سند از « امام محمد باقر » عليه السلام و آن حضرت از جابر بن عبد اللّه انصارى روايت كرده كه رسول اكرم صلى اللّه عليه و آله و سلم در حجه الوداع آنگاه كه در « منى » بودند ، فرمودند : « لا ترجعوا بعدى كفّارا يضرب بعضكم رقاب بعض » يعنى « بعد از من بكفر برنگرديد ، بطوريكه برخىتان گردن برخى ديگر را بزند » . سپس خداوند اين شريفه را نازل كردند :
« فَإِنَّا مِنْهُمْ مُنْتَقِمُونَ »
« 2 » - « و در نتيجه ما ، از ايشان انتقام گيرندگانيم . » سپس خداوند نازل فرمود :
« فَاسْتَمْسِكْ بِالَّذِي أُوحِيَ إِلَيْكَ إِنَّكَ عَلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ »
« 3 » « پس به آنچه به تو وحى شده تمسك نما ، همانا تو بر صراط مستقيم حركت مىكنى و همانا او ، ( يعنى على ) هر آينه براى تو و براى قوم تو ، نشانهاى از قيامت است و هر آينه از محبت على مؤاخذه مىشويد و سخن خداوند كه فرمودند :
« أَ فَمَنْ كانَ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ يَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ »
« 4 » آيا پس كسى كه متكى بر دليل روشنى « معجزهاى » از جانب پروردگارش مىباشد ،
هامش
( 1 ) - زخرف 42 - 41
( 2 ) - زخرف 41
( 3 ) - زخرف 43
( 4 ) - هود 17