غذاى جنين بود ، و دوم آنكه منعقد گردد با لحم و شحم تا پر كند ميان اعضاى خاليه ، و سيم آنكه صعود كند به ثدى جهت آنكه تا مستحيل شود با شير و موجود باشد جهت غذاى او . قسم دوم آنكه طبيعت تصرّف در آن نمىتواند كرد و اصلاح امكان نيست ، مىماند و عند الوضع دفع مىگردد و آن را نفاس مىخوانند ؛ و از آن پسر تا به سى روز و از آن دختر تا چهل روز زياده « 1 » نمىباشد « 2 » .
و خون حيض در بلاد حارّه زودتر پيدا مىشود و در بلاد بارده ديرتر و در « 3 » پيش اطّبا آن است كه در ميان ده و پانزده « 4 » پيدا مىگردد « 5 » ؛ امّا پيش فقها آن است كه در نه « 6 » سالگى امكان پيدا شدن هست ، و بعضى از اطّبا « 7 » برآنند كه از چهل و هشت سالگى تا شصت « 8 » مىباشد و بعضى گويند در سى و پنج سال تا شصت سال بسته مىشود ؛ و اقلّ « 9 » زمان مدّت « 10 » حمل شش ماه است « 11 » بر مقتضاى كلام مجيد :
وَ حَمْلُهُ وَ فِصالُهُ ثَلاثُونَ شَهْراً
« 12 » ؛ و چون زمان « 13 » رضاع كه دو سال است به مقتضاى نصّ :
وَ الْوالِداتُ يُرْضِعْنَ أَوْلادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كامِلَيْنِ
الآية « 14 » شش ماه زمان حمل
هامش
( 1 ) . ج : زيان .
( 2 ) . س : - نمىباشد .
( 3 ) . س : - در .
( 4 ) . ن : - ده و ؛ ل : بانجده .
( 5 ) . ش : مىشود .
( 6 ) . ن : سه .
( 7 ) . ش : - از اطّبا .
( 8 ) . ش ، ن : + سال .
( 9 ) . ج : اوّل .
( 10 ) . ن : مدّت زمان ؛ ط : - مدّت .
( 11 ) . ن ، ش : و .
( 12 ) . احقاف / 15 .
( 13 ) . ن : - زمان .
( 14 ) . س ، ن ، ط ، ل ، ش : اولادهن كاملين الآية . بقره / 233 .