تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مأساة الزهراء ( ع ) ( رنجهاى حضرت زهرا س ) ( فارسي ) — صفحة 390

مساهمون:

ص٣٩٠
بلا دامنگير بىگناهان شود ، مىدانستى كه چگونه خداوند را قسم مىدادم . آن وقت او را سريع الاجابه مىديدى » . « 1 » شيخ الاسلام علّامه مجلسى در تفسير كارهاى آنان مىگويد : « يعنى : ورود آنان به خانه فاطمه عليها السّلام » . « 2 » ( 1 )

روايات امام باقر عليه السّلام

( 2 ) 19 - ابراهيم بن احمد طبرى ، از على بن عمر بن حسن بن على سيارى ، از محمّد بن زكرياى غلابى ، از جعفر بن محمّد بن عماره ، از پدرش ، از جابر جعفى ، از ابو جعفر محمّد بن على بن الحسين عليه السّلام ، از پدرش ، از جدش ، از محمّد بن عمار بن ياسر كه در حديثى گفت : « و به حسن آبستن شد . چون او را به دنيا آورد ، پس از چهل روز به حسين آبستن شد . سپس زينب و آنگاه ام كلثوم را به دنيا آورد ، سپس به محسن آبستن شد . پس از رحلت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و آنچه در ورود آنان به خانه فاطمه عليها السّلام گذشت ، و پسر عمويش امير المؤمنين را بيرون بردند ، و در اثر آنچه از آن مرد به فاطمه عليها السّلام رسيد ، يك فرزند كامل را سقط كرد . همين علت اصل بيمارى و رحلت فاطمه عليها السّلام بود » . « 3 » ( 3 ) 20 - محمّد بن جرير بن رستم طبرى بيان كرده كه چون با ابو بكر به خلافت بيعت كردند ، على عليه السّلام در خانه نشست و از حضور در جمع آنان خوددارى كرد . به خانه على آمدند و بر آن شدند تا خانه را روى على ، و فاطمه عليهم السّلام آتش زنند . زبير با شمشيرش بيرون آمد . شمشيرش را شكستند . اين روايت را محمّد بن هارون از
هامش
( 1 ) كافى ، ج 1 ، ص 460 . ( 2 ) مرآة العقول ، ج 5 ، ص 342 . ( 3 ) دلائل الامامه ، صص 26 - 27 ؛ ر . ك : عوالم العلوم ، ج 11 ، ص 504 .