تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مأساة الزهراء ( ع ) ( رنجهاى حضرت زهرا س ) ( فارسي ) — صفحة 283

مساهمون:

ص٢٨٣
( 1 ) بلكه برخى از روايات تأكيد دارد كه شخص ابو بكر فرمان حمله صادر مىكرد . اين هجوم پيش از تهديد به آتش زدن و جمع هيزم بود . سپس آتش به صورت جزئى شعله‌ور شد . سپس در شكسته شد و صديقهء طاهره از سوى چند تن از مهاجمان مورد ضرب و شتم قرار گرفت ، به زمين افتاد و آن مرد ديگر نيز لگدى به شكمش زد . اين هجوم شعله‌ور شد . سپس در شكسته شد و صديقهء طاهره از سوى چند تن از مهاجمان مورد ضرب و شتم قرار گرفت ، به زمين افتاد و آن مرد ديگر نيز لگدى به شكمش زد . اين جريان در بخش متون خواهد آمد . سند برخى از روايات سقط محسن ، صحيح است . شخص معترض ، به صحّت روايت طبرى در دلائل الامامه اعتراف كرده است . روايات اهل بيت عليهم السّلام در مجموع متواتر است و هرگاه نصوص و روايات ديگر بدان افزوده شود ، از حد تواتر مىگذرد . ( 2 ) در عين حال ، ذكر قضيه‌اى اين چنين توسط غير شيعه قابل توجه است . خصوصا كه وى علاقه‌مند است مرتكبان اين جنايت را به كلى تبرئه كند . اين مسأله در سخنان بسيارى از بزرگان اهل سنت مثل : جوينى ، گنجى ، مسعودى ، نظّام ، ابو جعفر نقيب استاد ابن ابى الحديد ، احمد بن محمد بن سرّى و ديگران آمده است . سخنان اينان را در بخش متون و آثار خواهيم آورد . ابن حمزه زيدى در پاسخ به اعتراض برخى در خصوص تناقض روايات ، تصريح كرده كه چندين بار به خانهء زهرا عليها السّلام يورش بردند : يكى از روايات مىگويد : على در خانه‌اش نشست و حاضر به بيعت نشد . طلحه و زبير هم به او پيوستند و از خانه بيرون نيامدند تا اينكه عمر آمد و خواست