( 1 ) 2 - حسين عليه السّلام زنان و كودكان را با خود به كربلا برد تا حاكمان جنايتكار مدعى نشوند كه دزدان ، حسين را كشتند يا در صحرا گم شد و از تشنگى مرد چنان كه براى راهنمايان مسلم بن عقيل پيش آمد ؛ يا درندگان او را دريدهاند و مانند اين . .
سپس همين مزوّران دروغگو جنازهاش را با احترام و شكوه هر چه تمام ، و با اظهار حزن و اندوه فراوان تشييع كنند و مردم را فريب دهند و بر راه منحرف جنايت پيشه خود تأكيد ورزند .
( 2 ) به همين دليل امام حسين عليه السّلام در روز ترويه ( نهم ذى حجه ) از مكه بيرون آمد .
در حالى كه مىبايست در اين روز به عرفات برود . مىدانيم كه حسين عليه السّلام يگانه بازمانده ذريهء رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و اسوهء دين بود و مردم او را مسئول حفظ و پاسدارى دين ، و تعليم احكام آن مىدانستند . پس چگونه در روزى كه اعمال مناسك حج يعنى : بزرگترين شعار اسلام ، شروع مىشود ، از مكه خارج مىشود و آنان را رها مىكند ؟ و به جاى عرفات ، به سوى ديگر مىرود ؟ ! اين حركت ، توجه همگان را به خود جلب خواهد كرد ، و سؤالات فراوانى مطرح خواهد نمود .
( 3 ) حسين عليه السّلام از مكه به جاى ديگرى ، و از قلب تپنده عالم اسلام كه بزرگترين مكان مقدس مسلمانان را در دامن خود دارد ، به سرزمينى مىرود كه هيچ مكان مقدسى در آن نيست . آن هم در ايام حج نه در ايام عادى سال و دقيقا در روز اول مناسك حج ، در حالى كه بايد امير مردم و رهبر ، و مرجع آنان باشد و مناسك و احكام حج را به آنان تعليم دهد .
( 4 ) حسين عليه السّلام همان كسى است كه دل و ديدهء مردم تمناى ديدن او و لو براى يك بار در عمر دارد ، تا چه رسد به اين سعادت كه با او سخن گويد و در نزديكىاش جلوس نمايد .
( 5 ) حسين عليه السّلام به همهء مردم اعلام مىكند كه خداوند اراده فرموده كه او را كشته
مأساة الزهراء ( ع ) ( رنجهاى حضرت زهرا س ) ( فارسي ) — صفحة 257
مساهمون: السيد جعفر مرتضى العاملي
ص٢٥٧