اذيت كردند و به خشم آوردند كه و لو به ظاهر از او درخواست عفو و گذشت كردند .
( 1 ) 2 - بدون ترديد ، زهرا عليها السّلام در جامعهء اسلامى منزلت خود را داشت . همين منزلت زهرا عليها السّلام بود كه آنان را وادار كرد تا تلاشى را براى گذر از كينهجويى ، و از بين بردن آثار و عواقب منفى ناشى از اقدامات و جنايات خود در قبال زهرا عليها السّلام ، در حال و آينده ، آغاز كنند .
( 2 ) 3 - آنان پس از درخواست رضايت از زهرا ، احترامى انجام ندادند كه بر حسن نيت آنان دلالت كند بلكه همه دلائل بيانگر آن است كه اين كار را فقط و فقط براى تبليغات انجام دادند . لذا نه فدك را به فاطمه عليها السّلام برگرداندند و نه گامهاى عملى براى از بين بردن آثار تجاوز زشت برداشتند و نه از تصميم اكيد خويش در غصب حقّ على عليه السّلام برگشتند و نه در قبال جنايات كه به طور علنى مرتكب شدند ، در برابر صحابه كوچكترين اعترافى به اشتباه كردند .
( 3 ) 4 - منزلت زهرا عليها السّلام مانع نمىشد كه او را با ضرب و شتم و . . . مورد تعدّى و تجاوز قرار ندهند . چنان كه پدرش كه در دلهاى مردم عظيمتر ، و مقدستر از او بود ، وقتى كه منافع و مصالح و بلند پروازيهاى آنان اقتضا كرد اين عظمت ، و تقدّس ، و منزلت مانع نشد كه خشنترين سخنان زشت را به آن حضرت نگويند . آنگاه كه يكى از همين مهاجمان در حادثهاى كه به مصيبت روز پنجشنبه معروف شده ، پيامبر صلّى اللّه عليه و آله را كه در بستر بيمارى بود ، با سخنانش از نوشتن وصيت به امامت على عليه السّلام بازداشت . او گفت : همانا پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله هذيان مىگويد . يا گفت : درد بر او غلبه كرده است . « 1 »
هامش
( 1 ) الايضاح ، ص 359 ؛ تذكرة الخواص ، ص 62 ؛ سرّ العالمين ، ص 21 ؛ صحيح بخارى ، ج 3 ، ص 60 ؛ ج 4 ، ص 5 ، 173 ، ج 1 ، صص 21 - 22 ، ج 2 ، ص 115 ؛ المصنف ، ج 6 ، ص 57 ؛ ج 10 ، ص 361 ، الارشاد ص 107 ( چ نجف ) ، بحار الانوار ، ج 22 ، ص 498 ؛ ر . ك : الغيبة نعمانى ، صص 81 - 82 ؛ عمدة القارى ،