آشكار مىشود اما در شرايطى كه وضع به گونه ديگرى است ، مردم چنان كه امام حسين عليه السّلام فرمود ، بندهء دنيايند و دين لقلقهء زبانشان است . پس آنگاه كه به بلا آزموده شوند ، دينداران كم باشند . « 1 »
بنابراين احترام در ايام گشايش ، به معنى نصرت به هنگام بلا و آنگاه كه مصالح مردم در معرض تهديد قرار گيرد ، نمىباشد . اين نكته براى همگان معلوم است .
( 1 ) 3 - روايت شيخ طوسى از ابو العباس بن عقده از محمد بن مفضل از حسن بن على وشاء ، از عبد الكريم بن عمرو خثعمى از عبد اللّه بن ابى يعفور و معلى بن خنيس ، از ابى الصامت ، از امام صادق عليه السّلام كه فرمود : « بزرگترين گناهان كبيره هفتاست . . . اما قذف زنان شوهردار ، فاطمه را بر بالاى منابرشان قذف كردند . . . » « 2 » بر نادرستى آنچه از احترام و گراميداشت همگانى زهرا عليها السّلام گفته مىشود ، دلالت دارد . اين روايت به صراحت بيان مىكند كه شمارى از مردم به گونهء غير قابل تصورى نسبت به آن حضرت جسارت مىكردند .
( 2 )
على عليه السّلام متمرد است !
برخى سخنى مطرح مىكنند كه مفاد آن چنين است :
( 3 ) 1 - كسانى كه در خانه فاطمه عليها السّلام جمع شده بودند : على و بنى هاشم ، معارضان حكومت بودند . طبيعت امور اقتضا مىكند كه هرگاه گروهى معارض گرد هم آيند كه از نظام خلافت سرپيچى كنند و تمرّد پيش گيرند ، حاكمان به مقابله برخيزند و آنان را به تسليم وادار سازند . بنابراين آمدن آنان به خانه زهرا عليها السّلام براى دستگيرى
هامش
( 1 ) بحار الانوار ، ج 44 ، ص 195 ؛ ج 75 ، ص 117 .
( 2 ) تهذيب الحكام ، ج 4 ، ص 149 ؛ معادن الحكمه ، ج 2 ، صص 122 - 123 از تهذيب و از : من لا يحضره الفقيه ، ط نجف ، ج 2 ، ص 366 .