كشيد : ابو بكر ! چه زود بر اهل بيت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله يورش آورديد . . . « 1 »
( 1 ) شرف الدين رحمه اللّه حديث ابو الاسود را نقل كرده كه مىگويد : عمر و يارانش به خانه فاطمه عليها السّلام يورش بردند ، فاطمه فرياد مىكشيد و آنان را سوگند مىداد . « 2 »
بنابراين شرف الدين همهء ماجرا را بيان مىكند و اسامى شركت كنندگان در يورش به خانهء زهرا عليها السّلام را فاش مىگويد ترساندن از شمشير را ياد مىكند و آن را از مسلمات مىگيرد و در قبال آن هيچ گونه احتياط نمىكند .
پس چگونه برخى مىگويند : « شرف الدين ، نه در مراجعات و نه در النص و الاجتهاد ، چيزى از وقايعى كه مىگويند ، بيان نكرده است . مراجعه كنيد تا ملاحظه كنيد » ما مراجعه كرديم و خلاف آنچه او مىگويد ، ملاحظه كرديم .
( 2 ) شايد شرف الدين رحمه اللّه به اين ناقل همان مطلب النص و الاجتهاد و المراجعات را گفته باشد كه تهديد به آتش زدن با تواتر قطعى ثابت شده است . و اين عبارت با عبارت منقول اختلاف دارد : آنچه نزد ما ثابت شده ، تهديد به آتش زدن است .
آنچه در اين قسمت بيان كرديم مؤيد عبارت اول است و آن را تقويت مىكند و عبارت دوم را تضعيف و سست .
ذكر منابع در پاورقى يك صفحه و از جمله منابعى كه به همهء وقايع اتفاقيّه و از جمله به زدن زهرا عليها السّلام و سقط جنين او ، اشاره ( و بلكه تصريح ) كرده ، نشانگر تمايل شرف الدين به اطلاع پيدا كردن مراجعه كنندگان از آن است .
هامش
( 1 ) همان ؛ شرح نهج البلاغه ، ج 6 ، ص 50 ، به نقل از السقيفه ابو بكر جوهرى .
( 2 ) همان .