ما معتقديم كه در سن عمرو مبالغه كردهاند . شايد هدف آنان اين بوده كه چنين وانمود سازند كه در اين هنگام ضعيف و ناتوان بوده است . بنابراين قتل وى چندان هم مهم نبوده است ، امّا ترس مسلمانان كه يك لشكر كامل بودند ، از رويارويى وى و سخن رسول خدا ( ص ) دربارهء قاتل عمرو كيد خائنان را باطل مىكند .
گويند : عمرو تك سوار قريش بود « 1 » و با هزار سوار برابرى مىكرد . « 2 » و او را فارس يليل مىگفتند ، زيرا همراهى گروهى از قريش از مكّه بيرون آمد تا به يليل رسيد كه درهاى در نزديكى بدر است . در اين محل با شمارى از بنى بكر روبهرو شدند . عمرو به همراهانش گفت : شما برويد و خود در مقابل بكرىها ايستاد و اجازه نداد كه به او دست پيدا كنند . از اين رو به « فارس يليل » معروف شد . « 3 » او از پهلوانان نامدار و شجاعان عرب بود . « 4 »
امام على ( ع ) فرمود :
در آن روزگار ، سوار قريش و عرب ، عمرو بن عبد ود بود كه چونان شتر مست بانگ مىزد . . عرب جز او سوارى براى خود نمىشناخت . « 5 »
مسافع بن عبد مناف در رساى عمرو بن عبد ود گريست و سرود :
هامش
- ( بيهقى ) ، 3 / 473 ؛ سيره دحلان ، 2 / 6 ؛ شرح نهج البلاغه ، 19 / 62 - 63 ؛ 15 / 85 - 86 ؛ سيره ابن كثير ، 3 / 202 - 203 ؛ تاريخ الاسلام ( ذهبى ) ، 1 / 239 ؛ العبر ، 2 / 2 / 30 .
( 1 ) . مجمع البيان ، 8 / 342 ؛ بحار الانوار ، 20 / 202 ؛ شرح نهج البلاغه ، 14 / 237 .
( 2 ) . مجمع البيان ، 18 / 342 ؛ بحار الانوار ، 20 / 202 ؛ تاريخ الخميس ، 1 / 486 ؛ حبيب السير ، 1 / 361 ؛ ينابيع الموده ، 95 .
( 3 ) . مجمع البيان ، 8 / 342 ؛ بحار الانوار ، 20 / 202 ؛ 41 / 88 ؛ مناقب آل ابى طالب ، 3 / 135 .
( 4 ) . تاريخ الخميس ، 1 / 486 .
( 5 ) . الخصال ، 2 / 368 ؛ الاختصاص ، 167 .