أ عكرم هلا لمتنى اذ تقول لى * فداك بآطام المدينة خالد
الست الذي الزمت سعدا مريشة * لها بين اثناء المرافق عاند
قضى نحبه منها سعيدا فاعولت * عليه مع الشمط العذارى النواهد « 1 »
ب . در متون و روايات تاريخى آمده كه سعد بن ابى وقّاص در جنگ احد ، تيرى به حبّان بن عرقه زد كه در گودى گلويش فرو رفت . حبّان به پشت افتاد و عورتش نمايان شد . رسول خدا ( ص ) چنان خنديد كه دندانهايش ديده شد .
آيا حبّان دوباره زنده شد ؟ يا اين كه از تيرى كه در گودى گلويش فرو رفت نمرد تا اين كه در خندق تيرى به شاهرگ سعد بن معاذ زد ؟ « 2 » مگر اين كه داستان احد را دوستداران سعد بن ابى وقّاص چونان فضيلتى نمايان براى وى ساخته باشند . چنين كارى از هواداران وى بعيد نيست . آنها از اين دست فضيلتسازىها فراوان دارند ، امّا خيلى زود فراموش مىكنند و دوباره حقيقت را بر زبان مىآورند و ناخودآگاه خويشتن را تكذيب مىكنند .
راز اختلاف قاتل سعد بن معاذ به اين بازمىگردد كه چند نفر با هم به سوى مسلمانان تيراندازى كردند . چنان كه تيرها درهم آميخت و صاحب تير شناخته نمىشد . از اين رو هنگامى كه سعد بن معاذ تير خورد ، هر كدام از تيراندازان قريش مدّعى شد كه تير من به او اصابت كرده است ، زيرا كشتن رئيس قبيلهء اوس براى قاتل وى فضيلت مهمّى به شمار مىرفت .
سعد در خيمهء رفيده
هنگامى كه سعد بن معاذ مجروح شد ، او را به خيمه رفيده بردند . رفيده اين خيمه را براى مداواى مجروحان جنگ در مسجد پيغمبر ( ص ) برپا كرده
هامش
( 1 ) . البداية و النهايه ، 4 / 108 .
( 2 ) . امتاع الاسماع ، 1 / 133 ؛ سيره حلبى ، 2 / 227 - 229 ؛ سبل الهدى و الرشاد ، 4 / 201 .