داد كه اسلحه همراه داشته باشند ، زيرا از بنى قريظه كه در سر راه اينان بودند ، مىترسيد . « 1 »
هرگاه يكى از مسلمانان مىخواست به مدينه برود ، بر روى كوه سلع مىرفت تا به مدينه مىرسيد . سپس از آنجا به عاليه مىرفت . « 2 » هنگامى كه رسول خدا ( ص ) زنان را در كوشك بنى حارثه قرار داد ، به آنها فرمود : هرگاه كسى نبود ، شمشير به دست گيرند . « 3 »
ز . پاسدارى از اردوگاه و مراقبت از تحركات دشمن ، قمى در اين باره مىگويد : رسول خدا ( ص ) به ياران خود فرمان داده بود كه شبها از مدينه پاسدارى دهند . امير المؤمنين على ( ع ) شبها از همهء سپاه محافظت مىكرد و مواظب بود تا اگر يكى از قريش تحركى انجام دهد ، او را وادار به فرار كند .
امير المؤمنين ( ع ) از خندق عبور مىكرد و تا نزديكى قريش مىرفت . چنان كه آنان را مىديد . آن حضرت شب را تا صبح به تنهايى مىايستاد و نماز مىخواند و صبح كه مىشد ، به مقر خود برمىگشت . مسجد امير المؤمنين ( ع ) در منطقهء خندق معروف است و آنها كه مىشناسند ، به آنجا مىآيند و نماز مىخوانند . فاصله اين مسجد تا مسجد فتح به اندازه پرتاب يك تير ، اندكى بيشتر است . « 4 »
3 . فضائل موهوم
از عايشه روايت كردهاند كه گفت :
هامش
( 1 ) . المغازى ، 2 / 451 - 474 ؛ امتاع الاسماع ، 1 / 234 .
( 2 ) . المغازى ، 2 / 474 .
( 3 ) . وفاء الوفاء ، 1 / 301 ؛ تاريخ الخميس ، 1 / 489 .
( 4 ) . تفسير قمى ، 2 / 186 ؛ بحار الانوار ، 20 / 230 .