جنازهاش را در بين شهدا يافتند . « 1 »
3 . ابن منده از ايوب بن سنان از محمّد بن منكدر از جابر از عامر بن فهيره روايت كرده كه ابو بكر در جيش العسره ( جنگ تبوك ) براى تهيهء توشه سپاه كمك كرده است . « 2 » اين بدان معنى است كه عامر تا سال نهم هجرى يعنى حد اقل شش سال پس از بئر معونه زنده بوده است . روايت ابن منده حد اقل موجب ترديد در اين قضيه است كه عامر بن فهيره در سريهء بئر معونه شهيد شده باشد .
4 . حسّان بن ثابت ، انس بن عبّاس سلمى و عبد اللّه بن رواحه دربارهء شهداى بئر معونه از جمله منذر بن عمرو و نافع بن بديل بن ورقاء خزاعى مرثيه سرودهاند . « 3 » حال اگر واقعا عامر بن فهيره به آسمانها بالا رفت و فرشتگان جنازهاش را به خاك سپردند و پيكرش در ميان كشتهها ديده نشد ، مناسبتر آن بود كه مسلمانان از او در اشعار و ابيات خويش ياد كنند و بر مشركان احتجاج نمايند و چنين كرامت آشكارى را در هر موقعيت و مناسبتى چونان نشانهاى بر حقانيت خويش ياد نمايند . واقعا جا داشت كه شاعران و سخنوران همه و همه را وانهند و كرامت عامر بن فهيره را در اشعار و قصايد خويش جاودانه سازند و بلكه كاروانها به اين مناسبت به راه اندازند !
5 . چرا از ميان شهيدان بزرگ حماسههاى صدر اسلام فقط و فقط جنازهء عامر بن فهيره به آسمان رفت و فرشتگان پيكرش را دفن كردند و روحش در بهشت جاودان فرود آمد . چرا شهداى بزرگى كه رسول خدا ( ص ) آنان را به عظمت گرامى داشت و در شهادتشان گريست و از آنان به نيكى ياد فرمود ،
هامش
( 1 ) . بنگريد : سيره دحلان ، 1 / 259 .
( 2 ) . اسد الغابه ، 3 / 91 ؛ الاصابه ، 2 / 256 .
( 3 ) . سيره ابن هشام ، 3 / 195 ؛ المغازى ، 1 / 353 .