روشن است ، زيرا شناخت مسلمانان و آگاهى آنان از عدّه و عدّه مشركان موجب سست شدن عزم برخى از مسلمانانى خواهد شد كه عادت داشتند :
كارها را با معيارهاى مادى ارزيابى كنند و هنوز به طور كامل دين و عقيده سراسر وجودشان را فرا نگرفته بود و آن چنان كه بايد نه از تعاليم و اهداف دين آگاهى داشتند و نه از نظر عقلى ، وجدانى ، عاطفى و رفتارى به گونهاى قوى و ژرف با آن ارتباط برقرار كرده بودند .
ب . وادادگى قريش
انديشه قريش براى نبش قبر آمنه ( س ) بيانگر فرومايگى فكرى مشركان است ؛ به گونهاى كه حاضرند براى جنگ با مسلمانان پستترين و زشتترين شيوه ممكن را در پيش گيرند . اين مسأله بر چند مطلب دلالت دارد ؛
1 . وادادگى و پوچى قريش در زمينه منطق و انديشه و حتى اخلاق انسانى و روابط و ضوابط خردمندانه در رويارويى با مسلمانان كه در همهء اين امور در اوج هستند .
2 . ميزان حقد و كينه نهفته در دلهاى مشركين بر ضد اسلام و مسلمين .
3 . ژرفاى عميق جراحت و صدمهء كوبندهاى كه قريش در بدر تحمل كرد و هنوز هم در خصوص كاروانهاى تجارى به شام و حبشه از آن رنج مىبرد .
6 . رايزنى با ياران
وقتى مشركان در نزديكى مدينه فرود آمدند و مسلمانان براى حفاظت از شهر خصوصا مسجد پيغمبر ( ص ) نگهبانانى گماشتند و آنگاه كه رسول خدا ( ص ) آمادهء حركت شد ، ياران خويش را فرا خواند تا دربارهء مقابله با سپاه آنان با آنها مشورت كند كه از نظر ساز و برگ جنگى و شمار فراوان نيرو ، تا كنون مسلمانان با آن روبهرو نشده بودند .