0 ؟ ؟ ؟ 106 ؟ ؟ ؟
( 233 ) ص 55 ) صاحب : اصطلاح هندى به معنى ارباب .
( 234 ) ص 55 ) به يك روش خاص . . . با مخاطب مطلب را ادا مىكنند : در ميان چينيان قديم رسم ادب بوده است كه به هنگام گفتگو هيچ گاه يكديگر را تو يا شما خطاب نمىكردند ، بلكه از كلمهاى خاص استفاده مىكردند ، كه آن كلمه به تنهايى معناى خاصى ندارد اما در عبارت معنى تو و شما مىدهد .
0 ؟ ؟ ؟ 106 ؟ ؟ ؟
( 235 ) ص 55 ) به صيغهء متكلم ، تكلم ننمايند : در اين مورد نيز چينيان هنگام گفتگو خود را من خطاب نمىكنند و مانند مورد قبل ، كلمهاى خاص به كار مىبرند كه در عبارت معناى من مىگيرد .
( 236 ) ص 55 ) كتابكى خرد ، دوازده ورقى : در چينى به آن مينگ تيه
Mingtie )
؟ ؟ ؟ ) مىگويند .
اين رسم از سلسلههاى چين
Qin )
؟ ؟ ؟ ) و هان
Han )
؟ ؟ ؟ ) آغاز شد . در آن زمان به علت نبودن كاغذ از ورق ساقهء خيزران ( لوحههاى برش داده شده از ساقهء خيزران ) استفاده مىكردند و نام خود را بر روى آن مىنوشتند ، اما بعد از توليد كاغذ ، از كاغذ استفاده مىشد و علاوه بر هويت خود مطالب ديگرى هم در آن دفترچه مىنوشتند .
0 ؟ ؟ ؟ 296 - 293 ؟ ؟ ؟
( 237 ) ص 56 ) نام خود را در آن كتابك جلىتر مىنويسد : گاهى آنقدر درشت نوشته مىشد كه تنها اسم شخص يك صفحه را دربر مىگرفت .
( 238 ) ص 56 ) لباس و كسوت خاص مرتبه و منصب خود را مىپوشند : اين لباس لى فو ( ؟ ؟ ؟
( Lifu
خوانده مىشد .
( 239 ) ص 57 ) چوكى : اسم هندى ، نشيمنگاه مرتفع و سكو و كرسى است . ( لغتنامه )