بحار الأنوار ( زندگانى حضرت زهرا ع ) ( فارسي ) — صفحة 921

الإيمان يزيد و ينقص . « 1 » ترجمه : ايمان زيادت پذير و كاستى پذير است . و از اين روايات معلوم مىگردد كه تحت تأثير برخى علل و عوامل ، ايمان انسان قوى يا ضعيف مىگردد تا آنجا كه در برخى به اوج مىرود و به مرتبهء « يقين » مىرسد و يا چنان حضيض مىپذيرد كه كفر ، شرك يا نفاق جايگزين آن مىشود . گاهى نيز چنين است كه ايمان در مدارج پايين‌تر قرار مىگيرد ، و همان تحت تأثير عواملى ممكن است اوج گرفته و در درجات بالاتر استقرار مىيابد . امّا فاطمه عليها السّلام چه در زمان حيات پيامبر و چه در مدّت كوتاه زندگانيش پس از رحلت او ، از ايمانى در اوج برخوردار بود و از اين رهگذر است كه رسول اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم در بارهء او فرمود : . . . ملأ اللَّه قلبها و جوارحها ايمانا و يقينا إلى مشاشها . ترجمه : . . . . قلب و اعضاء و جوارح فاطمه از يقين او مملوّ گرديده و او در اوج مراتب ايمان و يقين قرار گرفته است . 3 - امام على عليه السّلام فرمايد : غاية الايمان الإيقان . « 2 » ترجمه : نهايت ايمان يقين است . يعنى اگر ايمان در وجود انسان راسخ گرديد و به واسطهء « عمل آگاهانه » تثبيت شد ، « 3 » دارندهء آن به مقام يقين كه بالاترين رتبهء ايمان است دست مىيابد . و يقين چيزى است كه در دنيا بالاتر از آن را نمىتوان كسب كرد ، رسول بزرگوار اسلام در اين مورد فرموده است :