بحار الأنوار ( زندگانى حضرت زهرا ع ) ( فارسي ) — صفحة 13

مىكنند تا ما را در نزد مردم دروغگو و قصّه‌باف معرفى كنند » . « 1 » و در جاى ديگر فرموده‌اند : « در زمان هر يك از ما - مقصود ائمهء طاهرين هستند - كسانى وجود دارند كه سخنان دروغ را ساخته و آن را از زبان ما روايت مىكنند » . « 2 » بنا بر اين هيچ ترديدى در بارهء اينكه تعدادى احاديث غير صحيح در ميان روايات و كتابهاى شيعه و غير شيعه وارد شده وجود دارد ، نيست و اين امرى است كه همهء محقّقين از علما بر آن اذعان دارند . در رجال كشّى به نقل از « يونس بن عبد الرحمن » كه از اصحاب مورد وثوق و اعتماد امام كاظم و امام رضا عليهما السّلام بوده ، آمده است كه گويد : « به كوفه سفر كردم و در آن شهر تعداد زيادى از اصحاب و شاگردان امام باقر و امام صادق عليهما السّلام را ديدم كه از آن دو بزرگوار احاديث زيادى را نقل مىكردند ، پس هر چه از آنها شنيدم نوشتم تا اينكه روزى به حضور امام رضا عليه السّلام رسيدم و آن احاديث را به ايشان عرضه كردم . آن حضرت احاديث مذكور را مىخواند و ناراحت مىشد تا آنكه به من فرمود : اى يونس ! بسيارى از اينها ، احاديث و سخنان امام باقر و امام صادق نيست و آنها را ساخته و به ايشان نسبت داده‌اند ، پس با توجه به اينكه در اثر دخالت مردمان جاهل و اشخاص منفعت طلب و متعصب ، حق و باطل با هم در آميخته ، احاديث ما را به قرآن و سنّت قطعى - متواتر - رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم عرضه كنيد و هر چه را كه با آنها موافق بود ، برگيريد و آنچه مخالف بود ، دور بريزيد » . با توجه به آنچه گفتيم معلوم مىشود كه چرا رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم اين همه تأكيد داشته‌اند كه هر سخنى را از زبان ايشان نقل نكنيم و مىفرمودند : لا تحدّث بكل ما سمعت . « 3 »