ترجمه : هروى گويد : از امام رضا عليه السّلام خواستم راجع به بهشت و جهنّم برايم توضيح دهد و بگويد كه آيا آنها خلق شدهاند . فرمود : آرى آنها خلق شدهاند و وجود دارند و رسول خدا داخل بهشت شده و به هنگام معراجش آتش جهنّم را ديده و از آن خبر داده است .
گفتم : دستهاى از مردم مىگويند : آنها هنوز خلق نشدهاند و جزو مقدّرات هستند و در قيامت خلق خواهند شد ، امام فرمود : آنها از ما نيستند و ما نيز با آنها كارى نداريم ، كسى كه خلق بهشت و جهنّم را انكار كند نبى و پيامبر اسلام را انكار نموده و ما را منكر شده و از ولايت ما نصيبى نبرده است و در جهنّم داخل مىشود ، خداوند فرمود : اين جهنّمى است كه گناهكاران آن را تكذيب مىكردند ، پس در آن مىگردند تا باور كنند آنچه را كه انكار مىكردهاند . و پيامبر اسلام صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم گفته : هنگامى كه به آسمان عروج كردم جبرئيل دست مرا گرفت و مرا داخل بهشت كرد و خرمايى بهشتى را به من داد كه آن را خوردم و در اثر آن نطفهاى در صلب من ايجاد گرديد ، پس هنگامى كه به زمين بازگشتم با خديجه همبستر شدم و او به فاطمه حامله گرديد ، پس فاطمه حوريّهاى انسانى است ، و هر گاه كه مشتاق بوى بهشت مىگردم وى را مىبويم چرا كه او بوى بهشت مىدهد .
7 - بحار الانوار ، ج 8 ص 120 رقم 10
: تفسير علي بن ابراهيم قمي : « 1 » قَال كَان رَسُول اللَّه ص يُكْثِرُ تَقْبِيل فَاطِمَةَ عَلَيْهَا وَ عَلَى أَبِيهَا وَ بَعْلِهَا وَ أَوْلَادِهَا أَلْف أَلْف التَّحِيَّةِ وَ السَّلَام فَأَنْكَرَت ذَلِك عَائِشَةُ فَقَال رَسُول اللَّه ص يَا عَائِشَةُ إِنِّي لَمَّا أُسْرِيَ بِي إِلَى السَّمَاءِ دَخَلْت الْجَنَّةَ فَأَدْنَانِي جَبْرَئِيل مِن شَجَرَةِ طُوبَى وَ نَاوَلَنِي مِن ثِمَارِهَا فَأَكَلْتُه فَحَوَّل اللَّه ذَلِك مَاءً فِي ظَهْرِي فَلَمَّا هَبَطْت إِلَى الْأَرْض وَاقَعْت خَدِيجَةَ فَحَمَلَت بِفَاطِمَةَ فَمَا قَبَّلْتُهَا قَطُّ إِلَّا وَجَدْت رَائِحَةَ شَجَرَةِ طُوبَى مِنْهَا على بن ابراهيم قمى در تفسيرش گويد : رسول اكرم دخترش فاطمه را زياد مىبوسيد ، پس عايشه حسادت مىورزيد لذا پيامبر به
هامش
( 1 ) تفسير قمى ، ج 1 ص 365 .