ترجمه : اى معبود و آقاى من ، هر كسى مهيّا و مجهّز ، آماده و توشه برگرفته تا به همراه صله ، بهره ، عطيه ، بخشش و جايزهاى نزد مخلوقى برود ، پروردگارا ! مهيّا شدن و مجهّز بودن ، آمادگى و توشه برگرفتنم به اميد بهره ، نيكى ، عطيّه و جايزهء توست ، پس محرومم منما اى خدايى كه هيچ حاجتمندى را از درگاهت نراندهاى ، و بخشش تو با بخشيدن به مردمان هيچ كاهشى نيافته ، چرا كه من با عمل شايستهاى كه پيش از اين انجام دادهام ، و يا با شفاعت مخلوقى كه اميد به آن بستهام نزد تو نيامدهام ، بلكه دست به دامان شفاعت محمّد و اهل بيت او زدهام و اميد به عفو و بخشش بزرگوارانه و والاى تو دارم ، عفو و بخششى كه به گناهكاران در هنگام ارتكاب اعمال ناروا و حرام وعده دادهاى ، به طورى كه پافشارى آنها در انجام گناه تو را از بخشش و گذشت نسبت به آنان باز نداشته است .
تو اى آقا و سرور من ! بسيار بخشنده و منعم هستى و به هنگام بازخواست به لطف و عنايت خويش برگزار مىكنى و من بسيار خطاكار و در هنگام عمل به خطا و لغزش برگزار مىكنم ، پس به حق محمّد و خاندان او كه از پاكانند ، از تو مىخواهم كه گناه بزرگم را ببخشى ، چرا كه گناهان بزرگ را جز بزرگ نمىبخشد ، اى بزرگ ، اى بزرگ ، اى بزرگ ، اى بزرگ ، اى بزرگ ، اى بزرگ !
بحار الأنوار ( زندگانى حضرت زهرا ع ) ( فارسي ) — صفحة 1072
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٠٧٢