براى او قرار داده بود و نه خود شايستگى آن را داشت ، ابومحمد سريعى بود كه به همين دليل ، توقيعى از جانب حضرت مهدى ( ع ) در نفرين او و برائت جستن از وى صادر شد . « 1 »
نجاشى از قول اصحاب خويش گويد : ابراهيم بن هاشم قمى نخستين كسى بود كه حديث كوفيان را در قم انتشار داد . او ريشهاى كوفى داشت و به قم كوچيده بود . « 2 »
در روايت آمده است : اولين فضيلتى كه به زائر امام حسين ( ع ) مىرسد اين است كه گناهان گذشتهى او بخشوده مىشود و به او گويند : كار را دوباره آغاز كن . « 3 »
در روايت از اميرالمؤمنين ( ع ) است كه : شتر اگر براى نخستين بار يورش آورد ، صاحبش ضامن نيست ، اما اگر براى بار دوم باشد ، ضامن است . « 4 »
امام على ( ع ) : نخستين جهادى كه در آن شكست مىخوريد ، جهاد با دستهاتان است و آنگاه جهاد با زبانتان و سپس جهاد با قلبتان ؛ بنابراين ، آن كه قلباً كار نيك را نشناسد و از كار زشت بيزارى نجويد ، باژگونه شود ، پس ارزشها در ديدگاه او سقوط كند و پستىها اوج گيرد . « 5 »
امام سجاد ( ع ) : اولين نمازى كه خداوند آن را واجب ساخت ، نماز ظهر بود . « 6 »
اولين كسى كه به هنگام خطبه خواندن بنشست ، معاويه ، و اولين كسى كه در نماز عيدين ، اذان و اقامه گفت بشر بن مروان بود . « 7 »
ابنقتيبه : از نكتههايى كه متكلمان اهل سنت بر اهل حديث خرده مىگيرند كه
هامش
( 1 ) . الاحتجاج 2 / 474
( 2 ) . رجال النجاشى 16
( 3 ) . كامل الزيارات 153
( 4 ) . الكافى 7 / 353
( 5 ) . نهج البلاغه ، حكمت 375
( 6 ) . من لا يحضره الفقيه 1 / 200
( 7 ) . بنگريد به : تاريخ الخلفاء 152 .