سپس وصيت و سرانجام ميراث . « 1 »
در روايتى است كه پيامبر ( ص ) فرمود : چون شيطان آدم را وسوسه كرد ، آدم به آن درخت نزديك شد و نگاهى بدان انداخت و آبروى وى رفت . آنگاه برخاست و سوى درخت روانه شد و اين اولين گامى بود كه سوى گناه برداشت ، سپس دست برد و ميوههاى آن را برداشت و خورد . اين گونه بود كه زينت و پوشش از پيكرش برداشته شد و دست بر فرق سر نهاد و گريست . چون خداوند عزوجل توبهى آدم را پذيرفت ، بر او و تبارش وضوى بر اين چهار اندام را واجب كرد و او را فرمان داد تا چون به آن درخت نگاه كرده است ، روى خويش بشويَد و چون آن را با دست برداشته ، دستان خويش را تا آرنج شستوشو دهد ، و چون دست بر سر نهاده ، سر خويش را ، و چون گام سوى گناه نهاده ، دو پاى خويش را مسح كند . « 2 »
از امام صادق ( ع ) پرسيدند : اين مسأله كه زن حائض بايد روزهى خويش را قضا كند ، اما نمازش قضا ندارد ، از كجا آمده است ؟ فرمود : اولين كسى كه قياس كرد ، ابليس بود . « 3 »
در روايت است كه زنى از امام صادق ( ع ) پيرامون مجازات زنان همجنسباز پرسيد ؛ امام فرمود : همان حدّ زنا است . چون روز رستاخيز شود ، آنان را بياورند و با پارههاى آتش بپوشانند و با گرزهايى آتشين بر آنان بكوبند ، و در ميان آتش نهند و ستونهايى از آتش در آنان فرو كنند كه تا سرهايشان فراز رود و آنان را در آتش پرتاب كنند . نخستين كسانى كه اين بدكارى را كردند قوم لوط بودند ؛ مردانشان سراغ هم رفتند و زنان بدون مرد باقى ماندند و با خود آن كردند كه مردان با خويش . « 4 »
ابنهمّام گويد : نخستين كسى كه براى خويش جايگاهى را ادعا كرد كه نه خدا
هامش
( 1 ) . الكافى 7 / 23
( 2 ) . من لا يحضره الفقيه 1 / 55
( 3 ) . وسائل الشيعة 2 / 346 ؛ لطائف المعارف 4
( 4 ) . الكافى 3 / 91 .